Ghost Hunt
Ghost Hunt
W szkole Mai Taniyama i jej przyjaciele bawią się opowiadaniem historii o duchach. Wygląda na to, że na terenie kampusu znajduje się opuszczony budynek, który jest punktem centralnym wielu z tych opowieści. Pośrodku opowieści zostają przerwani przez tajemniczą postać mężczyzny. Okazuje się, że jest to Kazuya Shibuya, 17-letni prezes firmy Shibuya Psychic Research Company. Dyrektor szkoły wezwał go, aby zbadał plotki dotyczące opuszczonego budynku. Następnego dnia, w drodze do szkoły, Mai mija budynek w kwestii. Podczas sprawdzania dziwnego aparatu, który zauważyła w środku, jest przestraszona przez asystentkę Kazuyi. Nieświadomie ingerując w śledztwo, Mai psuje aparat, a asystentka Kazuyi zostaje ranna. Kazuya zmusza Mai do pracy dla niego, aby mogła zapłacić za aparat i zastąpić swoją ranną asystentkę. Od tego momentu Mai zaczyna poznawać świat nadprzyrodzony i zawód łowcy duchów.
SZCZEGÓŁY SERII:
Ghost Hunt
Ghost Hunt
SZCZEGÓŁY SERII:
STATYSTYKI SERII
STATYSTYKI OGLĄDALNOŚCI:
STATYSTYKI WEDŁUG OCEN:
Odcinki
(25)Wczytywanie odcinków…
Powiązane serie
(3)Postaci, aktorzy i produkcja
(53)Galeria
(5)Recenzje
Recenzje są obecnie niedostępne




















































Najbardziej zasmuciła mnie historia Kenjiego, była najbardziej wzruszająca. Moim zdaniem bardzo dobre wyróżniające się anime 9,5/10
Pozdrawiam i polecam, ale najlepiej ocenić samemu.
Muzyka klimatyczna.
Wyjątkowe Zagadki składające się z kilku części odcinków.
Ma się ciarki i jest strach.
Każdy bohater inny.
Akcja nie spowalnia w żadnym! odcinku.
To jest najlepszy horror od czasu jak oglądałem Silent Hill.
Ghost Hunt to typowy średniak. Sprawy bez 'mocnego uderzenia', ale zważywszy na wiek widowni wyszło całkiem przyzwoicie. Główna bohaterka niesamowicie mnie denerwowała, jeśli chodzi o wątek romansu (w jej głowie), a pozostali egzorcyści, choć ich polubiłam i dawali sobie nieźle radę, bez Naru nie rozwiązaliby żadnej sprawy.
No właśnie - N A R U. Przystojny, inteligentny, uzdolniony i przede wszystkim nudny. A jego popis w ostatnim odcinku! Myślałam, że nagle przeskoczyłam do jakiegoś shounena.
Wszechobecne gagi w odcinkach wołały o pomstę do nieba. Trzeba mieć naprawdę kiepskie poczucie humoru, by się uśmiechnąć pod nosem w trakcie seansu <wybaczcie mi>.
Najlepsze wrażenie wywarła na mnie muzyka. Klimatyczna, idealnie pasowała do nastroju anime.
Całość oceniłam na 6/10. Ani nie odradzam, ani nie polecam.
Ze względu na duchy, zjawiska nadprzyrodzone byłam gotowa na coś pokroju starego, dobrego Fatal Frame, gdzie strach i klimat wylewał się z ekranu, niestety już po pierwszym odcinku Ghost Hunt wiedziałam, że nie będzie to nic specjalnego. Pierwsze odcinki były takie sobie, trochę zaciekawiły, ale mimo to anime strasznie się dłużyło, a im dalej tym moim zdaniem gorzej. Była jedna sprawa w którą się wczułam, a mianowicie zagadka z zaginionym dzieckiem i zabawa w chowanego - ten moment mnie wciągnął, przy reszcie usypiałam. Komedia? Okej, myślę sobie horror-komedia, to może czarny humor? A gdzie tam... zasada jest taka - gdy nie ma się pojęcia o humorze, nie wplata się go w jakąś serie, twórcy tego tytułu chyba o tym zapomnieli. Te ala śmieszne momenty bardziej mnie irytowały niż bawiły... no może oprócz jednego, a dokładniej gdy Mai, mając za sobą niejedne spotkanie z duchem, krzyknęła jak głupia ze strachu, widząc spadającą lalkę na monitorze (nawet jeśli cel miał być inny i ten moment nie miał śmieszyć, a przerazić) moje zniesmaczenie było coraz większe, gdy stopniowo poznawałam bohaterów. Już walić Mai - czasami tak głupiutka, że bolała głowa, ale cholera, czy tylko ja odnosiłam wrażenie, że wszystkie postacie były robione na skończonych idiotów, by wybić Naru? Głownie ofiarą była tutaj Ayako, cały czas mówiąca "ja to zrobię, ja to potrafię" po czym zawala sprawę i SUGOI NARU NASZ BEZ UCZUĆ SEKSOWNY CHŁOPCZYNA wkracza do akcji, pokazując, że... tsaa, to... to on tu rządzi. Aw, ta postać bez wad, idealny, nieukazujący żadnych emocji - coś niesamowicie irytującego, przynajmniej dla mnie. Romans tutaj jeszcze bardziej zniszczył klimat anime. Sny Mai wkurzały "Naru? Niemożliwe, on... on przecież się tak nie uśmiecha" no tak! To nie-mo-żli-we! Oczywiście w ostatnim odcinku bez niego sobie by rady nie dali, no bo jak? Wszyscy byli tak do dupy, że musieli mieć przy sobie Kazuye, który dokończył sprawę za nich. Wieku też się doczepię - takie niewinne 16 lat, a załatwiał sprawy niczym specjalista z dwudziestoletnim stażem, nah... błagam, nie dało się utożsamić z żadną postacią, Naru był zbyt wyidealizowany, a reszta... szkoda gadać.
Gdyby nie wciskali tutaj "zabawnych" scen, kobitek zachwycających się bezbarwnym, nudnym Naru (gdzie i tak romans do niczego nie prowadzi) to to anime byłoby bardziej mroczne, a tak to uważam, że lipa i zmarnowany potencjał, ni to straszne, ni to śmieszne. Poza tym niektóre momenty wyglądały, jakby ktoś chciał ale nie potrafił zrobić dobrego montażu i w rezultacie wyszło bagno. Moja ocena to naciągane 5/10 - nie zachwyciło. Tak czy inaczej, to moja opinia, już tak mam, że lubię czepiać się szczegółów i mimo, że moja krytyka jest negatywna, to nie zniechęcajcie się, warto zerknąć i samemu ocenić, podejście indywidualne.
@Lordian cóż, tu raczej powinno być seien i horror bo cóż, z shoujo to jak powiedziałeś/łaś ma tyle wspólnego co płeć bohaterki. Szczerze dopóki nie przeczytałam tego u ciebie nawet nie zwróciłam na to uwagi jaki to gatunek bo już wcześniej sprawdziłam czego dotyczy anime. Wiele ma mylnie zakwalifikowane działy wiec już na to dawno przestałam zwracać uwagę i po prostu opierać się na tym, co reprezentuje fabuła by się za coś zabrać.
To anime jest już jednym z moich ulubionych :D szkoda, że tak późno na nie natrafiłam.