Czternastoletni Kakeru Kurosawa to antyspołeczny uczeń szkoły średniej, który gardzi swoimi rówieśnikami – lecz pod jego kompleksami wyższości kryje się beznadziejny nastolatek, który traktuje onanie jako rozrywkę. Korzystając z erotycznych myśli o swoich koleżankach jako bodźca, codziennie zamyka się w rzadko używanej damskiej toalecie w szkole, by tam spełniać swoje brudne potrzeby. Pewnego dnia podczas lekcji Kurosawa jest świadkiem, jak popularne dziewczęta dręczą nieśmiałą Ayę Kitaharę. Choć nie jest typem, który łatwo się denerwuje z powodu takich spraw, postanawia wymierzyć sprawiedliwość własnymi rękami. W odważnym posunięciu kradnie uniformy dziewcząt, które ją dręczą, i rozlewa na nich swoją „białą sprawiedliwość”. Mimo że jest zadowolony ze swoich wyczynów, kłopoty Kurosawy dopiero się zaczynają. Podczas codziennych obowiązków nagle zostaje skonfrontowany przez Kitaharę, która identyfikuje go jako sprawcę incydentu z uniformami i szantażuje go, by terroryzował inne dziewczęta w klasie w ten sam sposób, w jaki poradził sobie z ich prześladowczyniami. Nie mając zbyt wiele wyboru, Kurosawa się zgadza, i tak zaczyna się historia dojrzewania, która porusza kwestie konsekwencji, dręczeń oraz zdolności ludzi do zmiany.