Human Lost: Ningen Shikkaku
HUMAN LOST
Pół wieku po zniszczytelnej wojnie, która doprowadziła Japonię do krawędzi zagłady, scentralizowana sieć o nazwie Sound Health Everlasting Long Life (SHELL) stała się fundamentem nowego społeczeństwa. Dzięki zaawansowanym badaniom nad nanomaszynami i leczeniu medycznemu ludzie gwarantowani są życie wolne od chorób, ale w zamian oczekuje się od nich pracy przez 19 godzin dziennie. Co więcej, gdy ktoś odłączy się od systemu SHELL, występuje niezwykle rzadkie zjawisko zwane „Human Lost”, które przekształca ludzi w potwory – „Lost” – które muszą zostać zniszczone, aby społeczeństwo nie runęło ostatecznie. Jednak w tym społeczeństwie, gdzie strach przed bólem i śmiercią nie istnieje, antyspołeczne zachowania są na wzroście. Fabrykant Takeichi planuje oblężenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, aby protestować przeciwko swoim nieludzkim warunkom życia, i udaje mu się przekonać swojego przyjaciela, nieznanego malarza Youzou Oobę, do dołączenia do jego sprawy. Ale gdy ich samobójcza operacja nieuchronnie się nie powiedzie, Takeichi zostaje z ciałem, którego nie da się naprawić, i mutuje w Lost, a Youzou natychmiast podąża jego śladem. W trakcie ensuing walki członkini zespołu wysłanniczego, Yoshiko Hiiragi, używa swojej zdolności wykrywania Lost i odkrywa, że Youzou ma unikalną zdolność powrotu do ludzkiej formy. Jako trzecia osoba, która przeżyła po stanie jednostki Lost, Youzou szybko dołącza do Yoshiko w badaniu ostatniego wybuchu zjawisk Human Lost, które zagrażają ostatnim szansom cywilizacji na odrodzenie.
SZCZEGÓŁY SERII:
Human Lost: Ningen Shikkaku
HUMAN LOST
SZCZEGÓŁY SERII:
STATYSTYKI SERII
STATYSTYKI OGLĄDALNOŚCI:
STATYSTYKI WEDŁUG OCEN:
Odcinki
(1)Wczytywanie odcinków…
Powiązane serie
(10)Postaci, aktorzy i produkcja
(4)Galeria
(4)Recenzje
Recenzje są obecnie niedostępne


















Brak odgłosów i dźwięków otoczenia i np. uderzenia kończącego co psuje atmosferę.
Wciąga w pewnym momencie.
Dużo rozmyślania.
Trzeba się dobrze wczuć i wczytać by zrozumieć co się dzieje...
... bo na końcu można się pogubić bez tego.