Nil Admirari no Tenbin
Libra of Nil Admirari
Era Taisho nie zakończyła się po 15 latach, lecz trwała jeszcze przez kolejne 25. Aby ochronić swój upadający ród, dziewczyna postanawia poślubić mężczyznę, którego imienia nawet nie zna. Jednak tuż przed ślubem jej młodszy brat tajemniczo odebrał sobie życie, paląc się żywcem, a znaleziono go trzymającego w rękach starożytną księgę. Przed zdezorientowaną młodą kobietą pojawiło się "Biuro Zarządzania Aktywami Wywiadowczymi Cesarskiej Biblioteki", powszechnie znane jako "Fukurou". Ci mężczyźni wyjaśnili istnienie "Maremono" – książek, które głęboko wpływają na swoich czytelników. Co więcej, po incydencie z młodszym bratem, przypadkowo zyskuje ona zdolność widzenia "Aur" – emocji Maremono, które pojawiają się jako jasne światła i zazwyczaj są niewidoczne dla ludzi. Wydawało się, że los próbuje wciągnąć młodą dziewczynę w swoje płomienie. A potem, mimo swoich obaw, dziewczyna postanawia wyjść ze swojego klatki. Zazdrość, nienawiść, pogarda, współczucie i miłość. Czego dziewczyna mogła się spodziewać, to ciemności zdrady, która już zaczęła uroczo przenikać cesarską stolicę. Manipulowana i poruszana w tej ciemności, czy młoda dziewczyna w końcu odkryje prawdę po swoich walkach, czy...?
SZCZEGÓŁY SERII:
Nil Admirari no Tenbin
Libra of Nil Admirari
SZCZEGÓŁY SERII:
STATYSTYKI SERII
STATYSTYKI OGLĄDALNOŚCI:
STATYSTYKI WEDŁUG OCEN:
Odcinki
(12)Wczytywanie odcinków…
Powiązane serie
(2)Postaci, aktorzy i produkcja
(41)Galeria
(4)Recenzje
Recenzje są obecnie niedostępne






























1. Oprawa graficzna
2. Ending
3. Historia (coś innego niż do tej pory oglądałam, w sensie motyw z księgami)
4. Zakończenie, które w pewnym stopniu zaskakuje
Reszta to jakaś przeciętność już nie mówiąc, że gatunek romans a tam nawet jednego pocałunku nie było. BA! Nawet buziaka... 6/10
Opening mnie za przeproszeniem rozjebał (tak samo ending, taki czadowy *o*). Kradness świetnie się spisał w wykonaniu tej piosenki (na yt ma swój kanał, gorąco polecam!).
Uwielbiam Kuze Tsugumi i jej historię! Znaczy się... Wiecie, uwielbiam ją za bycie słodką, bezmyślną kłodą <3
Anime na podstawie gry otome, coraz częściej spotykane zjawisko (co nie każdemu, zacnemu koneserowi gier otome się podoba huehue).
Co tu dużo mówić... A, no tak. Bohaterowie (teraz to się zacznie).
Główny pan zakochany, Hayato Ozaki - nic mnie bardziej nie rozwala jak jego aktor głosowy, Yuki Kaji. Jak go słyszę, to odrazu mam przed oczami albo Kanato z DL albo Erena z SnK albo Kuro z Servampa... Nooo, jest mega pozytywną postacią! I nie pała taką miłością do Panienki Kuze (co mnie dziwi, bo przecież jest ładna i ma bimbały, no heloł).
Cichy ale głośny jak rodzący mamut, Akira Kougami - kolejna osoba, która wpadła mi od razu w oko.
Niski-słodki-niegrzeczny kurdupel, Hisui Hoshikawa - spodobała mi się jego historia i te wielobarwne oczy. Były wyjątkowym elementem tego haremiku.
Samobójczy tsundere, Shougo Ukai - w jego odcinku dostałam kolejnego mind fucka (a dodam, że we wcześniejszych odcinkach, jak i w samym opisie było ich kilkanaście xD), jednak głos jego genialnego seiyuu sprawił, że od razu dostałam banana na twarz xD
Dziki jak leśna Barbara pisarz, Shizuru Migiwa - on był taki sobie (nie przepadam za takimi elegancikami, ale po odcinku mu poświęconym bardziej się nim zainteresowałam). Przyznam, że od początku był mi obojętny, aż do jego odcinka. Wtedy był nadal obojętny, ale trochę mniej.
Student medycyny, którego poza w endingu wcale nie przyprawiła mnie o bóle karku, Rui Sagisawa - Zakochałam się *o* Tak po prostu. Nie zakochałam się tylko dlatego, że mój ulubiony aktor głosowy podkładał mu głos, no co wy...
Grafika - nie no, jak dla mnie miód malina.
Oprawa muzyczna - *pisk zrytej fangirlującej otaku z chorobą psychiczną*
Fabuła - Nie porwała, ale uśmiała do łez, bo chyba jeszcze nigdy o tym nie słyszałam.
Postacie - Spis powyżej
7,5/10, bo jest moja ukochana kłoda c: