W pustynnym krajobrazie stoi samotny dom. Mieszka w nim drobna dziewczynka z kucykami, której izolacja nie narzuca żadnych ograniczeń. Rzadko spotyka kogoś, z kim mogłaby się spotkać lub nawiązać kontakt, z wyjątkiem okazjonalnych, zamaskowanych gości z nieznanego miejsca. Jej jedynymi towarzyszami są bezżyciowe przedmioty wokół niej. Opowiadają one historie o sobie, o dziewczynce i o nieruchomym otoczeniu, które obserwują dzień po dniu – podczas gdy ona pozostaje nieświadoma ich samoświadomości. Jednego dnia monotonność zostaje przerwana, gdy dziewczynka spotyka kogoś, kto oferuje jej wybór zdolny zmienić wiele losów, w tym jej własny.