Japonia okresu Edo pozostaje silna i dumna, dziesiątki lat po tym, jak przepowiedziano jej nadchodzącą zagładę. Nowy szogun, Yoshimune „Nobu” Tokugawa, spotyka się z różnymi tradycjami, które z jej nowoczesnego punktu widzenia wydają się pozbawione sensu. Wśród mężczyzn szaleje epidemia, w wyniku której stanowią oni jedynie jedną piątą populacji. Mimo to trzy tysiące młodych, zwinnych i pięknych mężczyzn służy w Oooku – Wewnętrznych Komnatach szoguna. Aby odkryć źródła istniejącej hierarchii, w której kobiety kierują swoimi rodzinami i rządzą krajem, Nobu przegląda kroniki dotyczące tej dziwnej choroby. Zwyczaje i tradycje zmieniły się, aby dostosować się do zarazy; te nowe przepisy kształtują obecną kulturę i odzwierciedlają okrutną historię pierwszej żeńskiej szogun, Iemitsu Tokugawa. Co najważniejsze, te zwyczaje wydają się sięgać momentu, w którym młody mnich, Arikoto Madenokoji, musi porzucić swój styl życia i poświęcić pozostałe dni szogunowi oraz jej Oooku.