Kono Oto Tomare!
Kono Oto Tomare!: Sounds of Life
Gen Kudou, mistrz koto, uważa, że jego uciekający od nauki wnuk Chika nigdy nie zrozumie głębi tego tradycyjnego instrumentu muzycznego. Chcąc zadośćuczynić za swoją naiwność i zrozumieć słowa swojego zmarłego dziadka, Chika próbuje dołączyć do klubu koto w szkole średniej Tokise. Mimo że klub desperacko potrzebuje nowych członków, nowy prezes Takezou Kurata niechętnie przyjmuje wniosek Chiki ze względu na jego złą reputację. Jednak po zobaczeniu powagi i entuzjazmu Chiki, Takezou pozwala mu dołączyć do klubu, wraz z wirtuozką koto Satową Houzuki i trzema energicznymi przyjaciółmi Chiki. Kono Oto Tomare! śledzi losy tej żywej grupy muzyków, którzy dążą do występu na ogólnokrajowych zawodach.
SZCZEGÓŁY SERII:
Kono Oto Tomare!
Kono Oto Tomare!: Sounds of Life
SZCZEGÓŁY SERII:
STATYSTYKI SERII
STATYSTYKI OGLĄDALNOŚCI:
STATYSTYKI WEDŁUG OCEN:
Odcinki
(13)Wczytywanie odcinków…
Powiązane serie
(2)
Kono Oto Tomare! Part 2
Kono Oto Tomare!: Sounds of Life Season 2
Postaci, aktorzy i produkcja
(39)
Galeria
(4)Recenzje
Recenzje są obecnie niedostępne
Komentarze
(20)Rekomendowane serie
Brak rekomendacji
Jest to bardzo fajna szkolna komedia. Miała swoje momenty to co zarąbiście siadło to Wątek Chiki niesamowicie grał na emocjach za co zdecydowanie duży plus do tej serii, ale reszta lekko kuleje kiedy wchodzi temat innych postaci nie mamy tu do czynienia z czymś głębszym niż trzeba tak o, by wypełnić, mimo, że na spokojnie można było więcej czasu poświęcić relacjom Chiki i Hozuki, a propo Łobuz kocha najbardziej. XD
To co zasługuje na wspomnienie jest świetne poruszanie się po świecie muzyki. Rywalizacja może nie, bo jest oparta na "my pierdoły oni kozaki" ale te pewne aspekty filozoficzne jakie szły za tym szczery obraz grającego ukazywany przez jego muzykę. Postacie nie są jakieś najlepsze moim zdaniem. Dobra Chika i Hozuki przejdą, chwaliłem Chike ale też obejrzałem nie mało podobnych bohaterów co nie zmienia faktu że Chika jest świetną postacią dla tej serii, a Hozuki jest po prostu.
To takie Yamada i Shiraishi tylko muzycznie. Reszta postaci to takie kartoniki by wypełniły swoją rolę postawioną, dobra świetnie to wygląda i nawet chce się im kibicować, mimo że nie ma zbyt wiele podstaw do utożsamiania się z nimi. Ale ogólny wydźwięk tej serii jest fajny motywujący jak i też ładny, choć zakończenie to rozczarowanie całkowite. Czekam na drugi sezon. Elo.
Edit:
Nie wiedziałem, że drugi sezon wyszedł praktycznie jeden po drugim. Drugi sezon uważam za majstersztyk. Więc, chcę dodać, że ze względu na całość jest to bardzo godna polecenia seria. To na co w tym sezonie narzekam, odchodzi na rzecz o wiele bardziej ciekawszych wątków w drugim sezonie. Dlatego ten sezon jest dobrym wprowadzeniem do historii, która się rozgrywa na przestrzeni 26 odcinków mimo, że wypada dosyć rzodko, choć powyżej średniej ze względu na aspekt artystyczny i udźwiękowienie. 5
Reszta to tylko dodatek.