Główna bohaterka filmu, Mai, ma niepełnosprawnego brata o imieniu Dai-Chan, który jest całkowicie głuchy. Choć w rzeczywistości jest jej starszym bratem, zachowuje się wobec Mai jak młodszy, nieustannie prosząc ją, by go unosiła, przy czym promienieje uśmiechem. Pewnego dnia szkoła podstawowa, do której chodzi Mai, oraz szkoła dla dzieci z potrzebami specjalnymi, do której uczęszcza Dai-Chan, zaczynają ze sobą komunikować. Następnie koledzy Mai zaczynają się z niej śmiać i rysują na tablicy w klaszie karykaturę Dai-Chana. Mai jest wstrząśnięta i zraniona przez tę żartobliwą prowokację. Co więcej, w tym samym czasie choruje ich matka. W rezultacie Dai-Chan ma trafić do sierocińca dla dzieci niepełnosprawnych; jednak Mai bardzo chce sama o niego dbać, więc próbuje temu zapobiec. Ta opowieść dotyczy miłości rodzinnej, bliskich więzi i relacji międzyludzkich. Na pewno dzielimy ciepłe serce i mamy chwile, w których musimy używać go z uczciwymi uczuciami. Ten film może przypominać nam o niektórych ważnych rzeczach, których nigdy nie powinniśmy zapominać w naszym życiu.