Bounen no Xamdou
Xam'd: Lost Memories
Sentan Island to mała wyspa otoczona Morzem Yuden. Istnieje w stanie sennej ciszy, odcięta od wojny między Rządem Północnym a Wolną Strefą Kontynentu Południowego. Nasz bohater, Akiyuki Takehara, mieszka na wyspie Sentan wraz ze swoją matką, Fusą. Obecnie jest oddalony od swojego ojca, miejscowego lekarza Ryuzo, ale więź między ojcem a synem pozostaje nierozerwalna. Pewnego dnia, po tym jak jak zwykle zaniósł Ryuzoobiad przygotowany przez Fusę, Akiyuki przybywa do szkoły, gdzie zostaje wciągnięty w eksplozję wraz ze swoimi przyjaciółmi, Haru i Furuichi. Eksplozja produkuje tajemnicze światło, które wchodzi do ramienia Akiyukiego, powodując mu okrutny ból. Nie ma jednak czasu, aby to zrozumieć, ponieważ białowłosa dziewczyna, która jechała z nim autobusem, prowadzi go do siły, jakiej nigdy wcześniej nie doświadczył.
SZCZEGÓŁY SERII:
Bounen no Xamdou
Xam'd: Lost Memories
SZCZEGÓŁY SERII:
STATYSTYKI SERII
STATYSTYKI OGLĄDALNOŚCI:
STATYSTYKI WEDŁUG OCEN:
Odcinki
(26)Wczytywanie odcinków…
Powiązane serie
(1)Postaci, aktorzy i produkcja
(33)Galeria
(10)Recenzje
Recenzje są obecnie niedostępne
Komentarze
(12)Rekomendowane serie
Brak rekomendacji




















Pomieszane z poplątanym. Ilość wątków jest tak duża że trudno się skupić co dokładnie jest sensem tej historii. Jednak najgorsze w tym, że się przeplatają bez konsekwencji. Finałowa walka z "głównym złym" jest, bo sobie przyleciał w miejsce gdzie jakoś się przypadkiem wszyscy kierowali. Po co z nim walczyć skoro od samego początku był postacią, nawet nie trzecioplanową. Tego sami bohaterowie nie wiedzą. Walki mają w sobie tyle emocji i akcji co mycie podłogi.
Ogólnie. Minusy: Nie konsekwentna i pomieszana historia. Powolne, wręcz nudne tępo.
Plus. Oprawa muzyczna.
Fabuła spójna losy bohaterów rozwinięte i poprowadzone do samego końca. Choć hmm
Obejrzane w 1 dzień (nie mam co robić xD pc mi się popsuł).
Wyjątkowy klimat, ekstra fabuła i postacie i stwory, walka, taaaaaaaa muzyka podąża za mną :))) .
Jak by na podstawie gry lud odwrotnie bo sony maczało palce.
Ta muzykaaaaaaaaaaaaaa ..