Akuyaku Reijou wa Ringoku no Outaishi ni Dekiai sareru
The Villainess Is Adored by the Prince of the Neighbor Kingdom
Lady Tiararose Lapis Clementille i książę koronny Hartknights Lapis-Lazuli Lacmouth są zaręczeni od dzieciństwa. Jednakże dzień przed ich ukońceniem akademii królestwa, Tiararose łapie swojego narzeczonego w objęciach z inną kobietą. Przeciążona bólem, przypomina sobie swoje poprzednie życie jako zagorzała graczka gry otome zatytułowanej The Ring of Lapis Lazuli. W tej grze Tiararose nie była bohaterką; była złowrogą złodziejką, która przeszkadzała księciu i jego prawdziwej miłości, Akari. Tiararose jest skazana na potępienie na przyjęciu absolwenckim i przygotowuje się do przyjęcia swojego losu. Hartknights oskarża Tiararose o złe traktowanie Akari, zerka ich zaręczyny i wygna Tiararose z królestwa. Jednakże, świadkując haniebne zachowanie Hartknightsa, Aquasteed Marineforest, książę sąsiedniego królestwa, wkracza i proponuje Tiararose! Ale Akari nie skończyła jeszcze mieszać w sprawy Tiararose. Wewnątrz niej, Akari posiada moc Świętej Modlitwy, wysoce pożądaną zdolność magiczną, która mogłaby zniszczyć tak zwane szczęśliwe zakończenie złodziejki.
SZCZEGÓŁY SERII:
SERIĘ TŁUMACZĄ:
Akuyaku Reijou wa Ringoku no Outaishi ni Dekiai sareru
The Villainess Is Adored by the Prince of the Neighbor Kingdom
SZCZEGÓŁY SERII:
STATYSTYKI SERII
STATYSTYKI OGLĄDALNOŚCI:
STATYSTYKI WEDŁUG OCEN:
SERIĘ TŁUMACZĄ:
Odcinki
(12)Wczytywanie odcinków…
Powiązane serie
(2)Postaci, aktorzy i produkcja
(19)Galeria
(1)Recenzje
Recenzje są obecnie niedostępne


























Obecnie 7/10 (tylko ze względu na okoliczności)
Normalnie 3/10
A tak na poważnie, to serio mam wrażenie jakby fabułę całej tej serii pisało AI. A zwłaszcza sam początek, bo potem to już mamy coraz większy bezsens.
Jak ktoś lubi takie klimaty, gdzie główna bohaterka (czarna charakterka) to ciepła klucha, której jedynym atutem jest to, że robi dobre ciasteczka, a jej książę ratuje ją z każdej opresji, to śmiało, polecam. Jest romans, jest słodycz, przytulanki i całuski. Dla fanów klimatu, spoczko seria.
A dla tych, co mają jeszcze jakiś gust, to powiem szczerze, że jeśli liczycie na jakąś dobrą fabułę, ciekawe postaci albo ogólnie dobrą historię w świecie gry otome, to zapomnijcie. Zanudzicie się na śmierć a nijakość głównej bohaterki od razu was uśpi.
Pozdrawiam.
Już skończyłam.
Bohaterka funkcjonuje bez problemów w języku.
Wroga z kolei to tak prymitywna forma że tylko ręce załamać. Jeśli już to "wrożka".
Jołki połki lelum polelum czarna charaktera.
Bohatera ponownie to niewydarzona, rozmokła i nijaka kluska niezdolna do samodzielność umysłowej (nawet w wersji po przypomnianej sobie reinkarnacji - nie wiem po co autorzy tak nadużywają tej reinkarnacji skoro i tak dają potem taki nijaki, niesamodzielny i pupciowypinodajny charakter owym bohaterkom, niezgody (przeważnie) z osobą z naszych czasów).
Z jednej strony pouczała "protagonistkę" o prawach i obowiązkach oraz niby tak pilnie "całe życie" uczyła się na królową - - tak pilnie, że nie zna nawet praw własnego królestwa...pft, i daje klucha się wrobić w wygnanie - oczywiście niezdolna do własnej samoobrony (a biorąc pod uwagę że znała tą historie - to, to że nijak się nie przygotowała, no bo po co zajmować czas czymś tak nieistotnym jak myśleniem / czy przewidywaniem różnych możliwości / czy też zabezpieczeniem się (prawniczym i wszystkimi innymi możliwymi) - jest głupotą i bezmyślnością pasującą do dzidzi lub bezmyślnej krowy pasącej się na łące).
Po drugie jak zawsze mocno, bardzo i wszystkie takie ram "zakochana" w księciuniu....tak bardzo, że nawet po latach nie zna jego charakteru...pft...no głęboka taa miłość jak nie wiem co, chyba jak kałuża....No ale przecież musi mówić, że była tak baaaardzo zakochana, by potem móc ciągle powtarzać" jak to jest biedna i pokrzywdzona".
Po trzecie znów jakieś książątko ratuje (niewielki plus, że tym razem chociaż jej nie kupuje) naszą biedną (umysłowo) dzidzie - broń boże by dzidzia sama umiała się zatroszczyć o siebie. Ale po co? przecież lepiej znów przyczepić się do jakiegoś ledwie znanego faceta i na nim polegać.