Bu, Lü

呂布

Lu Bu (? – 7 lutego 198 r. n.e.) służył jako generał wojskowy, a następnie jako mniejszy wódz podczas późnej dynastii Wschodniego Hanu. "Zapiski Trzech Królestw" opisują go jako mistrza jazdy konnej i łucznictwa, co przyniosło mu tytuł Latającego Generała. Jego wizerunek jako przystojnego i potężnego wojownika, noszącego hełm z ogonami fазana i trzymającego ji zwane "Przebijać Niebo", podczas gdy siedział na swoim koniu Czerwony Zając, został później upowszechniony przez 14-wieczną powieść historyczną "Romans Trzech Królestw". W tej narracji przedstawiany jest jako najpotężniejszy wojownik w całym Chinach, porównywalny pod względem umiejętności do greckiego bohatera Achillesa. Często mówiono: "Wśród ludzi Lu Bu. Wśród koni Czerwony Zając."
Poza byciem niepokonanym na polu bitwy, Lu Bu był znany z zdrady i zabicia dwóch swoich panów, którzy byli jego ojczymami. Jest prawdopodobnie najbardziej znany ze swojej miłosnej relacji z Diao Chan, która jest prawdopodobnie fikcyjna, co doprowadziło do zabicia jego ojczyma Dong Zhuo, tyranicznego wodza, który kontrolował marionetkowego cesarza Xiana.
Lu Bu został ostatecznie pokonany i schwytany przez Cao Cao w mieście Xia Pi. Po sugestii Liu Bei, Cao Cao rozkazał powiesić Lü Bu.