Brunestud, Arcueid

アルクェイド・ブリュンスタッド

Arcueid Brunestud jest Białą Królową Prawdziwych Pradziadów. Tytuł Brunestud nadawano tym Prawdziwym Pradziadom, którzy byli w stanie manifestować Tysiącletni Zamek Brunestud, a porównywano go do królewskiej rodziny wampirów, choć nie jest to ściśle poprawne. Prawdziwi Pradziadowie byli rasą istot skopiowanych z TYPE-MOON, ostatecznego bytu księżyca, znanego również jako Szkarłatny Księżyc. Dawno temu planeta nie posiadała mechanizmu obronnego przeciwko ludzkości, nic nie utrzymywało jej w ryzach. W związku z tym Szkarłatny Księżyc zstąpił i zaoferował pomoc planecie w stworzeniu rasy ostatecznych istot, które miały rządzić ludzkością, stając się w ten sposób „świadomością planety”. Prawdziwych Pradziadów porównuje się do zjawisk naturalnych, takich jak trzęsienia ziemi czy tajfuny, a nie do jednostek, ponieważ ich „...czynności, choć złe i nieuzasadnione, przychodziły jej (Arcueid i innym Prawdziwym Pradziadom) tak naturalnie, jak oddychanie”. Jednak rasa ta była fundamentalnie wadliwa; posiadała pragnienie picia krwi, które miał oryginał, czyli Szkarłatny Księżyc. Prawdziwi Pradziadowie musieli używać dużej części swojej mocy, aby tłumić ten impuls, ale ponieważ nie istniało lekarstwo, a z upływem czasu impuls rosł, coraz więcej Prawdziwych Pradziadów upadało i zaczynało pić krew bez rozróżnienia, podczas gdy inni najprawdopodobniej zapadali w wieczny sen.
Prawdziwi Pradziadowie nie mieli konkretnego powodu do stworzenia Arcueid. Zazwyczaj formowali nowych Prawdziwych Pradziadów tylko w celu spełnienia konkretnych potrzeb. Nie było potrzeby istnienia bytu tak silnego jak ona, ale ostatecznie powstała z nicości, po prostu jako produkt mający zrealizować bezcelowy cel „najmocniejszego Prawdziwego Pradziada”. Wykorzystali jej wielką siłę, aby uczynić z niej broń, kata upadłych Prawdziwych Pradziadów oraz najpotężniejszych Apostołów Śmierci. Według Ciel, wydarzyło się to w XII wieku n.e., gdy liczba upadłych Prawdziwych Pradziadów była bardzo wysoka. Wykonywała to zadanie znakomicie, ale była niczym więcej niż narzędziem. Nie uczono jej niczego poza tym, co potrzebowała wiedzieć, aby polować na swoje cele, do tego stopnia, że nawet ignorowała fakt, iż jest tym samym rodzajem stworzenia co te, które miała zniszczyć, i zapadała w sen po każdym zabójstwie, tracąc zgromadzone wspomnienia.
Jako kat nie miała żadnych wampirycznych impulsów, a reszta Prawdziwych Pradziadów również uważała, że ich nie posiada. Kapłan Kościoła poszukujący doskonałej nieśmiertelności, Michael Roa Valdamjong, musiał stać się Apostołem Śmierci, aby kontynuować swoje badania, ponieważ osiągnął już potencjał swojego ludzkiego ciała. Arcueid, nieświadoma swojej natury wampira i konsekwencji picia krwi, została łatwo oszukana przez Roa do wypicia jego krwi i wpadła w szał, wymazując większość Prawdziwych Pradziadów, zamieniając Roa w jednego z najpotężniejszych Apostołów Śmierci i tracąc znaczną część swojej mocy na jego rzecz, zanim zdołała odzyskać rozsądek na tyle długo, by łańcuchami przykuć się do tronu i zapadnąć w sen. Od tego momentu musiała tłumić swój pęd do picia krwi tak jak każdy inny Prawdziwy Pradziad. Reszta Prawdziwych Pradziadów została wymazana albo przez Roa, albo przez pozostałych Apostołów Śmierci, którzy traktowali próby zamachu na swoich twórców jak grę.
Arcueid w końcu zdołała zniszczyć oryginalne ciało Roa, choć wymagało to sojuszu z Agencją Pogrzebową. Roa jednak nie został zabity, ponieważ zdołał opanować reinkarnację i stale reinkarnował w ciała gospodarzy, które wybierał przed swoją śmiercią. Te ciała gospodarzy były wybierane ze względu na mieszankę statusu społecznego (bogate rodziny z wpływami) oraz potencjału fizycznego/magicznego ciała. Po zniszczeniu oryginalnego ciała Roa, Arcueid zapadła w sen i budziła się tylko po to, aby zabijać reinkarnacje Roa, ale nigdy nie była w stanie go zniszczyć i odzyskać swojej mocy, ponieważ po prostu reinkarnował za każdym razem. W czasach Tsukihime Roa reinkarnował 17 razy, a jego ostatnią reinkarnacją był Tohno SHIKI.