9odcinek

Przeklęta

Seria: Yami Shibai (Theatre of Darkness: Yamishibai)

Oceń odcinek

Komentarze

(2)
Już miałem to napisać kilka epków temu, ale BOŻE, czy ktoś zauważył jakie te dzieci na huśtawkach (te pojawiające się w każdym wstępie) mają przekrwione oczy? Co jest, kurde, te dzieci ćpają, zarwały ostatnie trzy noce na Fortnite'a, czy ktoś im prysnął sokiem z cytryny prosto w rogówkę?
Jezu, w pierwszej chwili jak do matki zadzwonił kapłan i powiedział "(...) Bardzo mi przykro, zmarła wczoraj...), to myślałem, że chodziło o córkę i że matka przyniosła do domu jakiegoś czarciego pomiotu, to by mnie chyba bardziej sciarkowało niż "kapłanka zawiodła, sorry, pani córka dalej jest chora, a nie ma już tych dziwnych plam na ciele, bo demon postanowił chwilowo zrobić sobie z nas jaja". Nie no, fajny odcinek, ładny taki, polecam, ale jednak czegoś mi tu zabrakło. Może to wina tego, że epki są strasznie krótkie i twórcy musieli upchać niekiedy bardzo złożone historie w ledwie pięciu minutach, ale mimo wszystko. Poza tym, halo, co to miało być za leczenie - położyli dziewkę w kręgu z zapachowych świeczek, zabębnili w djembe i ło, cud się stał, demon uciekł! Kija, a nie uciekł, mało się nie udusił ze śmiechu nad tym jakich tym razem matka beznadziejnych kapłanów wynalazła!
No trochę mi szkoda tej kapłanki, postronna ofiara, ale co poradzić. A tak poza tym, ta córka nie umierała, nic się jej nie działo... znaczy, nie mordowała kompulsywnie przechodniów, nie deformowała się, z czoła nie wyrastała jej trzecia noga, pewnie nawet soli się nie bała, jak babka z parasolką z poprzedniego odcinka, jedyne objawy wpływu demona, jakie przedstawił nam odcinek, to ten dziwny brud na ciele i odcisk zakrwawionej dłoni na przedramieniu, a później na szyi. I co to jej robiło? Przecież sama stwierdziła, że to jej to nawet nie boli, więc po co, kurde, po co na chama chcieli ją z tego leczyć? Ja wiem, względy społeczne, odmieńców się odrzuca, te sprawy, ale na koniec odcinka widzimy, że dziewczyna miała dobrą, pewnie wieloletnią przyjaciółkę, do szkoły szła z uśmiechem, nie wyglądała mi na osobę zgnębioną czy odrzuconą, raczej na smutną, bo "wyglądam dziwnie". Ale hej, każdy jest wyjątkowy i trzeba z tym funkcjonować, poza tym bycie opętanym przez demona, który w sumie nic nie robi tobie ani osobom trzecim, musi być mega cool, założę się, że koledzy w klasie się nią jarali, a nie wyśmiewali, KAŻDY BY SIĘ JARAŁ. Pewnie jej rodzicielka niepotrzebnie panikowała, a córa miała ubaw mogąc się popisywać, że "Ło, patrzcie, jestem opętana!".