Na podstawie seinen mangi autorstwa Kikuchi Naoe i Yokomi Hirohiko, serializowanej w IKKI. „Fabuła” opowiada o mangace, której szef prosi, by towarzyszyła mu i pisarzowi podróżniczym w różnych podróżach pociągami po Japonii i narysowała mangę na ten temat. Haczyk polega jednak na tym, że jest to całkowicie non-fiction — twórczyni naprawdę odbyła wszystkie te podróże, a manga po prostu rejestruje, co się stało, bez żadnych ozdobników. Na początku znajduje się małe zastrzeżenie mówiące: „To jest non-fiction, więc przepraszam za brak dramatu”, i rzeczywiście, w większości opowiada tylko o tym, jak jadą pociągami z miejsca na miejsce, czekają na peronach itp. Okazuje się, że „pisarz podróżniczy” jest super entuzjastą kolei, który posiada ogromną wiedzę o sieci kolejowej, ale także mikromanaguje wszystkie ich podróże, planując każdy detal do sekundy. Zależy mu głównie na przestrzeganiu rozkładu jazdy i skutecznym osiągnięciu zaplanowanych celów (np. odwiedzenie wszystkich stacji na danej linii w całkowicie absurdalnej kolejności, aby dostosować się do rzadkich pociągów). Mangace nie interesują szczególnie pociągi; jest cyniczna, sarkastyczna i dość leniwa (głównie tylko z niecierpliwością oczekuje na następny eki-ben); on jest całkowicie zafascynowany, dopóki trzyma się rozkładu, a nieuniknione konflikty są dość zabawne. Przez cały czas jednak wszystko wydaje się prawdziwe — jeśli podróżowałeś pociągiem po Japonii, wszystko wyda Ci się bardzo znajome, nie tylko krajobraz, ale także atmosfera i nastrój — a artystka świetnie radzi sobie z tempem i wprowadza drobne zmiany, aby utrzymać stałe zainteresowanie. W dodatkowym elemencie rekurencji niektóre postacie pojawiające się w mandze (które oczywiście są prawdziwymi ludźmi, którzy naprawdę się pojawili) robią to dlatego, że (naprawdę) czytali poprzednie odcinki mangi! Dodatkowo oczywiście można dowiedzieć się o różnych odległych i interesujących japońskich liniach kolejowych i stacjach; niektóre z nich naprawdę wyglądają imponująco. Jest jednak zawsze to mgliste poczucie surrealistyczności, podróże są planowane przez pana od kolei (cel: odwiedzenie wszystkich 9,843 stacji w Japonii), który wydaje się traktować wszystko jako część listy kontrolnej, a nie doświadczenie do czerpania przyjemności. Dowiadujemy się też nieco o kulturze entuzjastów kolei; w historii jest tylko jeden taki facet, ale kultura entuzjastów kolei jest stałym, pobocznym elementem.