Po przemierzeniu całego globu i nieznalezieniu nikogo innego, Kororu zdaje sobie sprawę, że jest naprawdę sama. Przeciążona smutkiem, odkrywa sznur sięgający w niebo, poza zasięgiem jej wzroku. Pełna zdumienia, spędza noc trzymając się sznura — tylko po to, aby obudzić się na jego pociągnięcie. Gdy Kororu rozumie, że ktoś może próbować z nią komunikować się z gwiazd, staje się zdeterminowana, aby wspiąć się po sznurze i spotkać osobę po drugiej stronie.