2odcinek

Występ jednej osoby

Seria: Mushikaburi-hime (Bibliophile Princess)

Oceń odcinek

Komentarze

(8)
Eurielle szacun za to że chciało ci się pisać to wypracowanie i choć nie zgadzam się z niektórymi twoimi wnioskami to z innymi mogę się zgodzić. Widać że bardzo cię zainteresowała ta seria. Dosłownie rozłożyłeś ją na części pierwsze i złożyłeś z powrotem. Żadko kiedy widzowie tak dokładnie analizują to co oglądali innymi słowy szacun. :) Mnie osobiście seria się podoba, jest miłą i ciepłą odmianą od anime gdzie ciągle się coś dzieje.
ps. w dawnych czasach młode kobiety były od małego wychowywane w ten sposób by były ciche i nieśmiałe, takie porcelanowe lalki po prostu. Możliwe że autor nieświadomie (albo świadomie) czerpie inspiracje z tego wzorca zachowania.
Cieszy mnie, że w końcu pokazał się romans, gdzie książę jest rozgarnięty. Elliana widać, że jest dobrze wychowana i jednocześnie wycofana/nieśmiała - fajnie by było, jakby nie tylko pokazali jej osiągnięcia, ale też resztę akcji, inaczej może się zrobić nudno. Oby dali jej okazję wykazać się tą wiedzą to będzie pięknie. Na razie mam bardzo dobre zdanie o tych dwóch odcinkach :)

Edit:
W tym odc zastanawiało mnie kilka rzeczy (żeby nie było, nie czytałam mangi więc to raczej nie spoiler a moje teorie):
- pierwsza reakcja na plan księcia: wow, jaki inteligentny i wgl, ale później --> czy to nie wyszło aż za dobrze?
- kwestia z antykiem-prezentem --> och, jaki fart że zauważyła. I to akurat ona. Hmm?
- dlaczego Irene się nie broniła? Dlaczego była święcie przekonana, że tamten bard jest po jej stronie? Jeszcze książę wyleciał od razu z próbą zabójstwa. Hmmmmmm.

I tutaj sb myślę, że może to było raczej tak:
Był sb książę który zakochał się w PIĘKNEJ dziewczynie z biblioteki (bo jako jedyna go IGNOROWAŁA na rzecz książek, zamiast się podlizywać jak inne). Obserwował ją i doszedł do wniosku że rzeczywiście - jak mówią plotki, ten ród nie interesuje się niczym poza książkami. Przy okazji zaczęły się naciski z góry, żeby znaleźć mu narzeczoną (w końcu królową trzeba "wychować"). Dlatego książę, myśląc że w końcu (w pewnym wieku) zakocha się w nim jak każda, złożył jej kuszącą propozycję: zostanie jego udawaną narzeczoną, to da jej dostęp do archiwów królewskich. Oczywiście wiedział, że brzmiało to jakby nie obchodziła go jako narzeczona a po prostu była wygodną wymówką, więc dziewczyna się zgodziła. W końcu chodziło o książki. Niestety jego oświadczyny nie spotkały się z poparciem, więc stopniowo starał się z tym uporać.
Minęły 3 lata. Nastawienie dziewczyny-mola książkowego się nie zmieniało, książę był nieco pod ścianą przez konieczność ożenku. To nie tak, że dziewczyna nie była w stanie zostać królową - po prostu jej takie rzeczy nie obchodziły, więc nie było potrzeby wychylania się bardziej niż to konieczne. Ale księciu to niezbyt odpowiadało, bo nie mógł przez to zdobyć dla niej poparcia. Przy okazji pozostała tylko 1 osoba której poparcia potrzebował, aby jego matka (wspomniano że to ona ma władzę) się zgodziła na ich ślub. Dlatego musiał sprawić, żeby ten jeden sprzeciwiający się mu osobnik znalazł się w niekorzystnej sytuacji i nie miał innego wyboru jak poprzeć jego wybrankę. Oczywiście robił wszystko za plecami dziewczyny, bo po co jej coś mówić, przecież jej to nie obchodzi (kto by pomyślał że trzymanie tego w tajemnicy przed nią może ją zranić).
Zaczął od sprowadzenia do zamku szlachcianki na wydaniu (idealna do rozkochania i wykorzystania na rzecz polepszenia wizerunku jego narzeczonej; przy okazji jej rodzina miała powiazania z antykami, które uwielbiał osobnik sprzeciwiający się jego ślubowi z Elli). Dziewczyna miała uczyć się etykiety = nie zna panujących w zamku zasad. Jako książę miał masę możliwości więc czemu miałby ich nie wykorzystać? Pozbędzie się sprzeciwu, zyska poparcie rodziny i przy okazji Ellie nie będzie w stanie się wycofać. Trzeba by też się pozbyć Irene i jej ojca, bo jeszcze by się wydało.
I tu nagle scena ze schodami. Dlaczego Irene zrobiła scenę? Nawet nie znała swojej ofiary, ale mogli nagadać jej o niej złych rzeczy. Istnieje duża szansa, że naprawdę była prześladowana i (za małą sugestią swoich rówieśników i/lub księcia) i myślała, że to Elli. Plus - dlaczego nie wiedziała, że tamta niosła rzeczy? Może wysłała KOGOŚ (np. pewnego BARDA-wspólnika) na przeszpiegi po tym, jak namówił ją na taki plan. Mogłaby odsunąć tą niebezpieczną i niewłaściwą dziewczynę z dala od księcia, który przecież był przez nią manipulowany. W sali najpierw nikogo nie było, ale nagle Irene krzyknęła - i już tłok! Oczywiście Elli na pierwszy rzut oka była niewinna, a książę ciągnął Irene za język. No i jeszcze jej ojciec już został pojmany i tylko czekał, aż nadejdzie ODPOWIEDNI (dla księcia) moment. W końcu bard dla niego pracował, więc książę wiedział o WSZYSTKIM. Irene została oskarżona na tyle poważnie, że mógł się jej łatwo pozbyć (i nawet się nie broniła, od razu wyleciał z karą śmierci i groził jej ojcu - bo co jeśli jej ojciec serio chciał zabić narzeczoną a ona nie wiedziała i zaraz powie coś, co go bardziej pogrąży? Jej ojciec mógł czuć to samo, więc powiedział że nic nie wie i tyle. A mógł mówić prawdę. I myślę, że Irene mówiła prawdę, że nie planowała żadnego zabójstwa. To tylko książę chciał ich wrobić). Kolejne poszlaki:
- książę pokazał Ellie wazę, dbając żeby to ona wpadła na to, że to podróba
- Irene cały czas była pewna, że bard jest po jej stronie, więc raczej nie chodziło tylko o to, że są przyjaciółmi więc będą sb pomagać. To tak nie działa, ale była zbyt naiwna, nie znając się na intrygach pałacu
- ludzie nagle, po tak szokującej sytuacji, zaczęli wylatywać, jaka to Ellie jest wspaniała i ile ma osiągnięć, baaardzo poprawiając jej reputację, podczas gdy sama nie powiedziała ani słowa, a nawet nikt tego od niej nie oczekiwał. Może nie byłaby po czymś takim idealną królową bo nadal nie ma znajomości, prezencji etc, ale jej biblioteczna działalność poniekąd to usprawiedliwia (w końcu jest skuteczna), a że jest zawsze grzeczna i taktowna to nie powinno być większych problemów.
- PLUS skąd Elli miała rzeczy, które na pierwszy rzut oka wskazywały na jej niewinność? I skąd książę to wiedział? (sugerowany tok myślenia to to, że często się takie sytuacje zdarzały, ale czy tym razem był to przypadek?) Oczywiście od podwładnego księcia
- generalnie w rozmowie w pokoju widać, że książę flirtuje z Irene, nawet krążą o tym plotki. A tu nagle nieee, to ONA chciała uwieść księcia. Ładnie stworzony motyw zazdrości o narzeczoną, podczas gdy to ona jest tu ofiarą. Jako osoba z zewnątrz nie zna się tak bardzo na zamkowych zwyczajach, więc zachowanie księcia nie wydawało się jej podejrzane. A książę dopilnował, żeby jego świta czuwała i zapewne robiła później za świadków. A tu nagle wpada Ellie i oddaje mu książkę, nieco wytrącając księcia z równowagi. No bo ej, ONA oddała mu KSIĄŻKĘ.
- książę, mimo że zna Elli od 3 lat minimum, nadal najpierw dał jej biżuterię, a dopiero później książkę. O czym to może świadczyć? Przede wszystkim chce z niej zrobić (w oczach ludzi) odpowiednią kandydatkę na królową, zmienić jej zainteresowania, sprawdzić czy coś do niej czuje. Ale widzi, że mimo upływu lat, ona nadal nie cieszy się z klejnotów, nie wydaje się też być w nim zakochana. Czyli trzeba działać. Aby "załagodzić" dość niezręczną sytuację (i żeby dobrze o nim myślała) dał jej książkę, którą przecież tak trudno mu było zdobyć (jak nic przecież sam łaził po sklepach i jej szukał :') )

Tak więc czekam na porządny plot twist, postawienie Elli pod ścianą i rozwój charakteru, bo póki co nie miała za bardzo czasu się wykazać. Drama time też nadejdzie, jeśli odkryje, że książę w którym się zakochała tak ją wrobił (a przecież nie wiedział o jej uczuciach, więc w zasadzie ją okłamał i wrobił). Książę tym czasem pozbył się wszystkich problemów za jednym zamachem. Plan idealny. Jako że jest kreowana na taką mądrą to liczę na to, że jednak zauważy, że ta sprawa jest podejrzana.

Szacun jak ktoś dotarł do końca XD
Wyjątkowo mdła, nudna i schematyczna seria. Bohaterka bez charakteru, zbyt nieśmiała by coś powiedzieć, wszyscy robią rzeczy za jej plecami. Przypomina te wszystkie anime i mangi o grach otome, tylko wycięli element reinkarnacji i została pusta skorupka.
Żenujące, infantylne i głupiutkie! Bochatereczka to nijaka, pozbawiona jakiegokolwiek charakteru rozgotowana kluska o mentalności, inteligencji i spostrzegawczości dmuchanej lali. Nic się nie orientuje w otoczeniu, tylko chodzi w te i we wte piszcząc coś tym swoim piskliwym, cieniutkim głosikiem. No chyba że beczy zarumieniona, przebierając nóżkami i gubiąc łzy jak w tandetnej telenoweli, jaka to ona jest nieszczęśliwa bo ni z tego ni z owego okazała się być zakochana w księciuniu który ni z tego ni z owego NIBY zakochał się właśnie w jakiejś dopiero co poznanej panience a panienka zazdrosna rzuca kłody pod nogi naszemu biednemu, pokrzywdzonemu przez los i uczucia i szczypiorek i co tam jeszcze manekinowi - rzeczywiście płakać się chce... tyle że z żenady i śmiechu!
Nasz manekin oczywiście nic nie umie sam się domyślić i w ogóle nie kojarzy faktów - nawet takich co wszyscy dookoła wiedzą... no ale dmuchana lala ma też dmuchany mózg a w środku pusto!
Podsumowując seria pozostawiła niesmak i to spory. No sorry ale po głównej postaci spodziewam się ciut więcej niż tylko rumienienia, jęczenia, beczenia i przewijania się po korytarzach jak nakręcana bezmózga lala!
Bohaterka jak z Wattpada albo szmirowatej, tandetnej noweli brazylijskiej!
Serio nie spodziewałem się ze tak mnie wciągnie to anime lol..
To pora obejrzeć spektakl po raz 3 xD
No zgadza bo tej pory były, prawie same isekai a żadnych sweet anime i jak to kiedyś było. Np Ouran high school host club troszeczke to przypomina.