Wczesne dzieciństwo, wychowanie, pochodzenie rodzinne, relacje społeczne, traumatyczne doświadczenia... Nadal analizujemy i poszukujemy motywów przestępców, badając najsubtelniejsze emocje, które ich napędzają. Nie chodzi o to, by wstąpić w ich buty i współczuć im, czy nawet ich przebaczać; nie chodzi o szukanie powodów do usprawiedliwiania ich zbrodni; nie chodzi o klękanie przed tak zwaną „złożonością natury ludzkiej”; ani o introspekcję konfliktów społecznych, a tym bardziej o obcość wobec siebie samych, stając się potworami. Chcemy tylko sprawiedliwego procesu – dla nas samych i dla tych, którzy wciąż mają nadzieję na świat.