W miarę jak rozbrzmiewa pieśń, herb chryzantemy się otwiera, odsłaniając twórców bogów Izanagiego i Izanamistojących na Ama no Ukihashi (niebiańskim moście). Wbijają oni Ama no Nuboko (niebiańską włócznię) w ocean, a krople spływające z włóczni zamieniają się w wyspy Japonii. Po gwałtownych czynach jej brata Susanoo, bogini słońca Amaterasu wycofuje się i zamyka w Ama no Iwato (niebiańskiej jaskini). Bógowie zgromadzają się wokół jaskini, podczas gdy bogini Ame no Uzume wykonuje przed nią taniec. Gdy Amaterasu wychyla się, by obserwować zamieszanie, bóg Tajikarao z siłą otwiera kamienną bramę, przywracając promienne światło niebios. Złoty szpak osiada na niebiańskim łuku, który wynurza się z chmur. Światło promieniujące z ptaka odpycha złe duchy Japonii. Na końcu pojawiają się trzy święte skarby – święty miecz, klejnot i lustro.