Jacob, jedenastoletni chłopiec szukający lalek kokdu, aby przypomnieć sobie ostatnie chwile z babcią, przypadkowo trafia do ich świata. „Kokdu”, czyli „lalka pogrzebowa”, jest centralnym elementem dzieła. Jest to drewniana lalka, która zdobiła trumnę (wozów przewożących trumnę) w zwyczajach pogrzebowych dynastii Joseon. Uważano ją za istotę, która towarzyszyła i chroniła zmarłych, zapewniając, że nie będą się czuć samotni w swojej podróży do zaświatów. Występujące w różnych formach, takich jak wojownicy, słudzy, klauni i przewodnicy, te lalki odzwierciedlają filozofię Koreańczyków z ery Joseon, którzy nie postrzegali śmierci jako czegoś, czego należy się bać, ale jako ciepłe pożegnanie i nową podróż.