W Japonii codziennie z różnych przyczyn umiera 2500 osób. Czy myślisz, że będziesz jedną z nich? Nie, oczywiście, że nie. Czy myślisz, że wygrasz w loterię? Chciałbyś tak myśleć, jak my wszyscy. Ale Sumida jest inny. Żąda, by status quo pozostawał niezmieniony we wszystkim; chce żyć normalnym życiem, mieć normalną pracę, normalne dzieci i nigdy nie być ani szczęściarzem, ani nieszczęśnikiem, czerpiąc satysfakcję z bycia przeciętnym. Każdy, kto się z tym nie zgadza, jest głupcem, skazanym na życie w ciągłym wspinaniu się po górze, której nigdy nie pokona, i skazanym na śmierć w rozpaczliwym pragnieniu, by wszystko było lepsze. Gdy jego matka wyrzuca ojca z domu na ulicę, uważa, że będzie mu dobrze. Gdy matka zostawia go, by mieszkał z jej chłopakiem, robi z tego co najlepsze. Gdy zdaje sobie sprawę, że już nie jest przeciętny, stara się nadać swojemu życiu sens jedynym sposobem, jaki zna. Gdy demony w jego głowie zaczynają do niego mówić, robi wszystko, by ich zignorować.