Yuna nigdy nie chciała adoptować psa. Ale gdy jej partner przeżywał żałobę i desperacko potrzebował podniesienia morale, uległa jego skromnej prośbie. I zgodnie z wielką tradycją niechętnych właścicieli zwierząt, ona i ich szczeniak szybko stali się nierozłączni. Młoda para poszła nawet tak daleko, że przeprowadziła się z Seulu, aby uspokoić lęki swojego nowego czworonożnego przyjaciela. W końcu, nic tak dobrze nie pomaga w znalezieniu równowagi jak przeprowadzka na wieś. Prawda? Idylle spokojnego życia wkrótce daje miejsce zaskakująco silne antagonizmy, w tym konflikty z długoletnimi mieszkańcami miejscowości z innego pokolenia. Kulturowy szok jest odczuwalny dla wszystkich trzech miejskich imigrantów, gdy zaczynają uświadamiać sobie izolację swojego nowego otoczenia. W końcu adoptują kolejnego psa, a potem jeszcze jednego – jednocześnie mierząc się z wznosami i upadkami średniego wieku oraz bezdzietności w nieprzejednawczo tradycyjnym środowisku.