Tokio zapadło w stan postapokaliptyczny, zniszczone przez wojnę. Na obrzeżach stolicy dwie dziewczyny urządziły sobie dom w opuszczonym czołgu wojskowym, zaparkowanym na wyschniętym korycie rzeki w dzielnicy Suginami. Mandara Legrand, która mówi jak zepsuty magnetofon, żyje razem z Becchin, paranoiczną dziewczyną cierpiącą na halucynacje dotyczące swojego życia sprzed wojny, która odebrała jej świat. Pozostawione same sobie, nie ma już nikogo w zniszczonej wojną miejscowości, kto mógłby pomóc im przetrwać w skutkach zniszczeń. Same, walczą z nieumarłymi, głodem i nudami, korzystając z skromnych zapasów odzyskiwanych z gruzów stolicy. Dwie dziewczyny zmagają się nie tylko z otoczeniem, ale także z własną równowagą psychiczną, współpracując, aby przetrwać w pogarszających się warunkach na wiejskiej okolicy.