Aristide zapisał się do elitarnego liceum muzycznego, aby spełnić umierające życzenie dziadka, by studiował muzykę i stał się wielkim muzykiem jak jego ojciec. Aristide nie jest typowym uczniem. Pochodzący z prowincji, nauczył się grać na skrzypcach od dziadka i sąsiada, co stanowi ostre przeciwieństwo dla formalnej, rozległej edukacji jego rówieśników. Przyjęto go jako przypadek specjalny, stając się 101. uczniem w klasie ograniczonej do 100 miejsc. Ten status, wraz z jego niechlujną techniką, wzbudza szyderstwo niektórych uczniów i nauczycieli. Aristide wyraźnie posiada surowy talent, ale ma trudności z formalną techniką i nutami. Mimo to jest zdeterminowany, by się poprawić i zostać w szkole, goniąc za wspomnieniem dźwięku ojca.