von Mariendorf, Hildegard
ヒルデガルド・フォン・マリーンドルフ
Spoiler
Później rządziła wraz z Reinhardem von Lohengramm, gdy została jego żoną i Cesarzową w roku 801 U.C.
W roku 797 U.C. stare imperium galaktyczne pogrążyło się w wojnie domowej, w której stara arystokracja stanęła przeciwko nowo powstającej grupie elit wojskowych pod wodzą Reinharda von Lohengramma. Hilda przekonała swojego ojca do złożenia hołdu tej drugiej stronie, dzięki czemu po raz pierwszy spotkała Reinharda i zaimponowała mu jasnością swoich spostrzeżeń. Gdy oboz Lohengramm odniósł zwycięstwo w wojnie domowej, Reinhard zdobył pełną władzę polityczną i wojskową w imperium, a Hilda została główną sekretarką Reinharda i wspierała go w postępowych reformach, które przetoczyły się przez imperium.
Od roku 798 U.C. do roku 800 U.C. Hilda odgrywała aktywną rolę na arenie galaktycznej, mądrze doradzając Reinhardowi w sprawach polityki i taktyki imperialnej, stając się jedną z jego najbardziej cenionych i zaufanych osób w sztabie. Podczas Operacji Ragnarök, w której imperium walczyło z Sojuszem, Hilda służyła jako oficer sztabowy i stała się pierwszą kobietą, która weszła na pokład flagowca Brünhild.
Spoiler
Podczas krytycznej bitwy pod Vermilion, dostrzegła, że sytuacja jest niekorzystna dla Reinharda, i przekonała generałów Mittermeyera i Reuentahla do mobilizacji sił przeciwko stolicy Sojuszu, co przyniosło Reinhardowi zwycięstwo taktyczne i uratowało mu życie. Generał Mittermeyer później pochwalił Hildę, mówiąc, że „jej inteligencja jest warta więcej niż flota”. Jej rola stała się stopniowo bardziej publiczna po koronacji Reinharda na pierwszego Cesarza nowej dynastii Lohengramm.
W roku 800 U.C., podczas Dziewiątej Bitwy pod Iserlohn, Hilda zastąpiła generała Steinmetza na stanowisku Głównego Doradcy Floty, uzyskując formalną możliwość reprezentowania Cesarza i wydawania rozkazów w jego imieniu na polu bitwy. Świadoma swojej pozycji wojskowej, Hilda powstrzymała się od pełnienia roli politycznej i odmówiła doradzania Reinhardowi w sprawach politycznych, mimo jego powtarzających się prośb o jej radę.
W sierpniu roku 800 U.C. Reinhard został zaatakowany przez zabójcę, który szukał zemsty za bezczynność Reinharda w tragedii Westland. Przeciążony żalem i emocjonalnym cierpieniem, Reinhard wycofał się do swoich kwatier, a Hilda weszła, aby go pocieszyć. Podświadomie uświadamiając sobie, że jego zależność od niej pogłębiła się poza ich profesjonalne relacje, poprosił ją, by została, a ona zgodziła się, zdeterminowana, aby pomóc mu najlepiej, jak potrafi. Następnego ranka Reinhard przybył do domu Hildy i oświadczył się, a Hilda nie odpowiedziała natychmiast z powodu niepewności, czy naprawdę może dać mu szczęście. Nie ujawniła mu również swojej ciąży do czasu incydentu z Urvashi i kolejnego buntu Reuentahla, co pogłębiło zrozumienie własnych uczuć zarówno Hildy, jak i Reinharda. Gdy spokój został przywrócony, Hilda przyjęła drugą prośbę Reinharda o rękę, a ich ślub odbył się 19 stycznia 801 U.C. Urzędnicy imperium powitali ich nową Cesarzową z entuzjazmem i radością. 14 maja, podczas gdy Reinhard był na wojnie, Hilda urodziła syna, którego Reinhard nazwał Aleksandrem Siegfriedem von Lohengramm. Choroba Reinharda poważnie się nasiliła zaledwie szesnaście dni później i zdiagnozowano u niego rzadką formę mutacyjnej choroby tkanki łącznej, na którą nie ma znanego lekarstwa. Mimo choroby, Reinhard zdecydował się powrócić do stolicy imperialnej dla dobra ludzi, którzy go tam oczekiwali. 18 lipca Reinhard i Hilda ponownie się spotkali. 26 lipca umierający Reinhard wypowiedział swoje ostatnie słowa do Hildy: „Moja Cesarzowo, rządź wszechświatem mądrzej niż ja. Jeśli uważasz, że ustanowienie konstytucji jest lepszą drogą, to tak niech będzie. Wszechświat będzie w porządku, dopóki rządzi nim najsilniejszy i najmądrzejszy spośród żyjących. Jeśli Aleksander Siegfried nie posiada tej zdolności, nie ma potrzeby kontynuowania dynastii Lohengramm. Rób wszystko, co chcesz; to jest moje największe życzenie...” Zmarł w wieku dwudziestu pięciu lat, a jego syn objął po nim władzę, a Hilda rządziła jako Cesarzowa wdowa. Późniejsi historycy zapamiętali ją jako osobę, która doprowadziła Imperium Lohengramm do dojrzałości.
W roku 800 U.C., podczas Dziewiątej Bitwy pod Iserlohn, Hilda zastąpiła generała Steinmetza na stanowisku Głównego Doradcy Floty, uzyskując formalną możliwość reprezentowania Cesarza i wydawania rozkazów w jego imieniu na polu bitwy. Świadoma swojej pozycji wojskowej, Hilda powstrzymała się od pełnienia roli politycznej i odmówiła doradzania Reinhardowi w sprawach politycznych, mimo jego powtarzających się prośb o jej radę.
W sierpniu roku 800 U.C. Reinhard został zaatakowany przez zabójcę, który szukał zemsty za bezczynność Reinharda w tragedii Westland. Przeciążony żalem i emocjonalnym cierpieniem, Reinhard wycofał się do swoich kwatier, a Hilda weszła, aby go pocieszyć. Podświadomie uświadamiając sobie, że jego zależność od niej pogłębiła się poza ich profesjonalne relacje, poprosił ją, by została, a ona zgodziła się, zdeterminowana, aby pomóc mu najlepiej, jak potrafi. Następnego ranka Reinhard przybył do domu Hildy i oświadczył się, a Hilda nie odpowiedziała natychmiast z powodu niepewności, czy naprawdę może dać mu szczęście. Nie ujawniła mu również swojej ciąży do czasu incydentu z Urvashi i kolejnego buntu Reuentahla, co pogłębiło zrozumienie własnych uczuć zarówno Hildy, jak i Reinharda. Gdy spokój został przywrócony, Hilda przyjęła drugą prośbę Reinharda o rękę, a ich ślub odbył się 19 stycznia 801 U.C. Urzędnicy imperium powitali ich nową Cesarzową z entuzjazmem i radością. 14 maja, podczas gdy Reinhard był na wojnie, Hilda urodziła syna, którego Reinhard nazwał Aleksandrem Siegfriedem von Lohengramm. Choroba Reinharda poważnie się nasiliła zaledwie szesnaście dni później i zdiagnozowano u niego rzadką formę mutacyjnej choroby tkanki łącznej, na którą nie ma znanego lekarstwa. Mimo choroby, Reinhard zdecydował się powrócić do stolicy imperialnej dla dobra ludzi, którzy go tam oczekiwali. 18 lipca Reinhard i Hilda ponownie się spotkali. 26 lipca umierający Reinhard wypowiedział swoje ostatnie słowa do Hildy: „Moja Cesarzowo, rządź wszechświatem mądrzej niż ja. Jeśli uważasz, że ustanowienie konstytucji jest lepszą drogą, to tak niech będzie. Wszechświat będzie w porządku, dopóki rządzi nim najsilniejszy i najmądrzejszy spośród żyjących. Jeśli Aleksander Siegfried nie posiada tej zdolności, nie ma potrzeby kontynuowania dynastii Lohengramm. Rób wszystko, co chcesz; to jest moje największe życzenie...” Zmarł w wieku dwudziestu pięciu lat, a jego syn objął po nim władzę, a Hilda rządziła jako Cesarzowa wdowa. Późniejsi historycy zapamiętali ją jako osobę, która doprowadziła Imperium Lohengramm do dojrzałości.
Szczegóły:
- Imię:
Hildegard - Nazwisko:
von Mariendorf - Inne imiona:
Hilda
- Urodziny:
468 R.C. (777 U.C.)










Brak komentarzy