Toki
トキ
Podczas wojny Toki został narażony na promieniowanie jądrowe, gdy zmuszono go do zamknięcia zablokowanych drzwi schronienia przed bombą, w którym przebywali Ken i Yuria. Toki przeżył przez dwa tygodnie bez jedzenia i wody, ale ekspozycja na promieniowanie jądrowe sprawiła, że jego włosy stały się białe i pozostawiła go z chorobą śmiertelną. W związku z tym Toki rezygnuje z sukcesji do stylu Hokuto Shinken i staje się wędrownym lekarzem, łagodzącym cierpienia ludzi. Toki wędruje do wioski pełnej chorych ludzi i leczy wszystkich tam. Wioska stała się znana jako „Wioska Cudów”, a Toki został uwielbiany jako sprawca cudów.
Jednakże Toki zostaje pojmany przez armię Raoha i uwięziony w Cazarze, podczas gdy Amiba udaje go w próbie skompromitowania reputacji Tokiego. Kenshiro ratuje go z Cazar i Toki dołącza do niego w walce przeciwko Raohowi.
Później okazuje się, że Toki i Raoh są prawdziwymi braćmi z krwi; Raoh i Toki zostali osierocone, gdy byli dziećmi, i adoptowani przez Ryukena, który szukał ucznia do szkolenia. Oryginalnie Ryuken szkolił tylko Raoha, podczas gdy Toki obserwował. Gdy myśliwy zabił psa Tokiego (papugę w serialu telewizyjnym), Toki wykazał swoje umiejętności walki, nieustannie bijąc myśliwego. Realizując, że Toki nauczył się walczyć, po prostu obserwując swojego brata, Ryuken zaczął szkolić również Tokiego. W tym momencie Raoh skłonił Tokiego do obietnicy, że jeśli kiedykolwiek pójdzie błędną ścieżką, Toki spróbuje go powstrzymać. Toki próbuje wypełnić swoją obietnicę jako dorosły, dążąc do powstrzymania Raoha przed wykorzystaniem Hokuto Shinken dla własnych korzyści. Jednakże teraz osłabiony Toki jest łatwo pokonany i przegrany przez Raoha.
Spoiler
Toki później umiera ze swojej choroby po starciu z Ryugą, generałem w armii Raoha, i mówi Kenshiro, aby „przekształcił swój smutek w gniew”, zanim umrze. Toki, wraz z Raohem i Kenshiro, jest później ujawniony jako pochodzący z Krainy Asury, gdzie ma dwóch dodatkowych rodzeństwa z krwi o imionach Kaioh i Sayaka.
Szczegóły:
- Imię:
Toki






































Brak komentarzy