Spielberger

シュピールベルガー

Spielberger, pochodzący z niemieckiego Stuttgartu, żonaty i ojciec córki, był członkiem elitarnych Waffen-SS partii nazistowskiej podczas II wojny światowej. Alfred, ówczesny jego przełożony, rozkazał mu strzec tablicy malarskiej zatytułowanej „Dwunastu rycerzy pod wodzą Brunhildy”. Dzięki autoryzacji wydanej przez SS, Spielbergerowi udało się uzyskać przepustkę na pokład łodzi podwodnej U-1324, gdy ta opuszczała stocznię w Kilonii; łódź ta już eskortowała podpułkownika Matsudę z powrotem do Batavii na Jawie (obecnie Dżakarta), znajdującej się pod kontrolą Japonii.
W przeciwieństwie do Matsudy, który otwarcie towarzyszył załodze U-1324, Spielberger rzadko opuszczał swoją kajutę. Jednak za każdym razem, gdy to robił, wyrażał sprzeciw wobec decyzji kapitana Wentzela Ahbe o zatopieniu brytyjskiego lotniskowca w Oceanie Indyjskim, twierdząc, że taka akcja nie zmieni przebiegu wojny. Ahbe był zszokowany tonem pokory Spielbergera, ale kontynuował atak, stwierdzając, że dopóki nie otrzyma przeciwnych rozkazów od przełożonych, on i jego załoga będą walczyć do samego końca.
Podróż przebiegała bez incydentów, dopóki U-1324 nie znalazła się w odległości od celu. Tam łódź podwodna natknęła się na patrol marynarki wojennej USA, który szukał japońskich okrętów podwodnych. Mimo wystrzelenia torpedy w celu odwrócenia uwagi patrolu, jeden niszczyciel pozostał na powierzchni, zmuszając Ahbe do przejścia U-boatu na tryb cichego pływania. Następnie niszczyciel użył aktywnego sonaru, a potem wystrzelił ładunki głębinowe, co spowodowało, że U-1324 wpadła w nosowy zanurzenie na dno oceanu – z którego nigdy już nie wynurzyła się.
Po dowiedzeniu się od przeżyłych członków załogi o beznadziejnej sytuacji, Ahbe zwolnił ich z obowiązków, aby mogli stawić czoła śmierci na swój własny sposób (Matsuda do tego czasu już popełnił seppuku). Po wycofaniu się do innej części statku, aby rozmyślać nad swoją śmiercią, Ahbe spotkał Spielbergera, który domagał się informacji o tym, kiedy wynurzą się na powierzchnię. Po otrzymaniu złych wiadomości, Spielberger opowiedział Ahbe o swojej misji, która polegała na dostarczeniu malowidła, które nosił, i ukryciu go, dopóki nazistowskie Niemcy nie odzyskają władzy. W tym momencie Ahbe był obrzydzeniem wobec pokory Spielbergera i otwarcie powiedział mu, że może zatopienie jego łodzi podwodnej było wolą Boga za wszystko, za co jego załoga poświęciła swoje życie, oraz wyraził swoje obrzydzenie do myśli dzielenia trumny z kimś takim jak oficer SS.
Zraniony tym, co uznał za antynazistowskie stwierdzenia, Spielberger rozkazał Ahbe cofnąć wszystko, co powiedział, na co Ahbe spokojnie kontynuował atak na swojego przeciwnika. W końcu Spielberger wyjął swój Luger i dwukrotnie strzelił Ahbe w głowę, zabijając go. Następnie próbował popełnić samobójstwo, ale załoga U-1324, słysząc strzały, wtargnęła, aby zemścić się za morderstwo Ahbe. Spielbergerowi udało się zabić trzech z nich, zanim sam został zastrzelony.