Samejima, Mamimi

サメジマ・マミ美

Mamimi Samejima, 17-latka, była dziewczyną Tasuku, choć od momentu wyjazdu jego brata z Japonii zaczepia Naotę. Jest uciekającą z lekcji licealistką o skłonnościach do pyromanii; pali też mocno i spędza większość czasu pod mostem. Często widywana jest z aparatem fotograficznym, a kiedyś widziano ją palącą zużytego papierosa z napisem „Never Knows Best” na papierze.
Ma osobliwą tendencję do nazywania ludzi i rzeczy „Ta-kun (czasem pisane po prostu jako Takkun)”, co jest jej osobistym przezwiskiem dla brata Naoty (a także dla samego Naoty). Sufiks „-kun” to nieformalne, intymne zwrot grzecznościowy używany głównie wobec mężczyzn o równym lub niższym statusie. Mamimi najprawdopodobniej traktuje Naotę jako zastępstwo dla Tasuku, dlatego zwraca się do niego „Ta-kun”, co może być skrótem zarówno od Naoty, jak i Tasuku. (Naota jest w pełni świadomy podobieństwa między swoim przezwiskiem a imieniem brata.) Mamimi nazywa też Tasuku „Tasuku-sempai”, ponieważ jest starszym kolegą z klasy.
Fabuła początkowo sugeruje, że jej fascynacja ogniem wynika z faktu, iż Tasuku uratował ją z pożaru w szkole podstawowej, choć później pojawia się sugestia, że to ona podpaliła ten budynek. Mamimi ma niemal kwaskowato słaby kontakt z rzeczywistością; na przykład wierzy, że Canti jest wcieleniem Cantido, boga gier wideo, któremu składa ofiary w postaci palonych przedmiotów. Wydziela też aurę dobrodusznej pustki, przez co większość postaci (zwłaszcza koledzy Naoty z klasy) patrzy na nią z pogardą, a jej rówieśnicy ją dręczą. W rzeczywistości Mamimi może być niezwykle destrukcyjna – choć tylko wtedy, gdy nikt jej nie widzi. Większość czasu w FLCLimax poświęca na wymierzanie sprawiedności tym, którzy ją skrzywdzili, co ostatecznie kończy się fiaskiem jej planu.
Mamimi wydaje się nie mieć kontroli nad swoim życiem ani siły woli, stąd niemal nieustanne palenie i dziecinna zależność od innych, czy to od Naoty, czy od jego starszego brata Tasuku. Może to również wyjaśniać, dlaczego lubi dbać o słabe i bezwolne istoty, które porzuca (lub które uciekają, jak Ta-kun, czarny kotek), gdy zaczynają wykazywać niezależność. Prowadzi to do jej ostatecznego zainteresowania Naotą i ostatecznie staje się katastrofą, gdy jej ostatni adoptowany obiekt – rdzeń terminalny robota – szaleje i najpierw ją, a następnie wojsko, przytłacza.
Jak na licealistkę, wydaje się dość seksualnie sfrustrowana, ponieważ często dąży do niewygodnego poziomu intymności z Naotą (najprawdopodobniej dlatego, że widzi w nim zastępstwo dla brata), co bardzo denerwuje Naotę. Gdy pyta, dlaczego tak ciągle do niego przywiera, odpowiada: „Jeśli nie będę, to przepełnię się.”
Większość postaci zwraca się do Mamimi po prostu jako Mamimi, ale koledzy Naoty nazywają ją „Żoną Naoty”, a Haruko nazywa ją „Sameji”, co jest skrótem jej nazwiska. Amarao nazywa ją „tą licealistką”.