Radin Tidat, Jihan

* Pierwsze wystąpienie: Walka 176
* Wiek: 18
* Typ: Sei
* Typ: Satsujin Ken
* Symbol Yomi: Król
* Sztuka walki: Pencak Silat
Radin Tidat Jihan był dawnym członkiem Yomi, byłym uczniem Silcardo Jenazada, starszym bratem Radin Tidat Lony oraz praktykiem Pencak Silat. Jihan jest koronnym księciem Tidatu, fikcyjnego kraju położonego na Archipelagu Indonezyjskim.
Jihan to młody, przystojny, ciemnoskóry mężczyzna z długimi, falistymi, czarnymi włosami związanymi z tyłu. Zazwyczaj nosi tradycyjne stroje swojego kraju, Tidatu, które owijają jego ciało jak rodzaj tkaniny, oraz ozdobny pas owinięty wokół górnej części ciała. Noszy królewskie biżuterię, aby podkreślić swoją królewską pozycję. Podczas walki z Kenichim widziany był boso.
Nie wiele wiadomo o przeszłości Jihana, poza tym, że dorastał w pałacu i cieszył się luksusowym życiem. Ponieważ był księciem, ludzie z kraju zawsze pozwalali mu wygrywać, skłaniając przed nim głowy ze szacunku lub ze strachu. Jihan starał się być sprawiedliwy, ale jego świadomość tej ogromnej różnicy w statusie doprowadziła do jego obecnego, monarchistycznego charakteru.
Pochodzący z arystokracji, Jihan zachowuje się w sposób arystokratyczny i szczególnie gardzi rewolucjonistami. Twierdzi, że 99,9% populacji świata stanowią bezwartościowi prostacy, a siebie, a co zaskakujące, Miu (wnuczkę Niepokonanego Supermena), zalicza do 0,1%, która osiągnie królewską pozycję i będzie rządzić nad prostaczymi.
Jihan ma wielu zwolenników, którzy martwią się o jego bezpieczeństwo, ale on nie wydaje się dbać o cokolwiek innego niż używanie ich do odciągania ataków lub tworzenia rozproszeń w walce z Kenichim. Mimo to Jihan wydaje się naprawdę dbać o niektórych ze swoich służących, w szczególności o swoją najmłodszą pokojówkę, Sham.
Postrzega Kenichia jako rewolucjonistę, który walczy przeciwko swojemu przeznaczeniu jako prostak. Ciekawostką jest to, że jego lojalność wobec swojego mistrza i sprawy Satsujin Ken ma pierwszeństwo przed jego królewskim pochodzeniem, ponieważ Jihan planuje zabić Miu jako praktykującą Katsujin Ken, zamiast zachować ją jako jedną z nielicznych, które osiągną królewską pozycję.
Jego porażka na rękach Kenichia zdaje się go nieco złagodzić, ponieważ wydaje się bardziej troskliwy i mniej arogancki, w końcu uznając umiejętności Kenichia jako walkera. Choć nadal ma nawyk nazywania Kenichia prostakiem, przeprosił za swoje niegrzeczne zachowanie, mówiąc, że nie powinien tak mówić, nawet jeśli powiedział, że Kenichi jest prostakiem, co skłoniło Kenichia do zauważenia, że „dorósł” nieco, ale nadal pozostaje taki sam w głębi duszy. Nawet wyrobił sobie poczucie humoru, śmiejąc się z faktu, że przeżył lawinę i posiada trzy firmy restauracji, w której pomógł pracować.
Jihan jest również niezwykle dumny, ponieważ odmawia pomocy obcym lub prostakom. To właśnie przez jego dumę niemal stracił życie na rękach swojego mistrza Jenazada i odmówił pomocy Kenichia, gdy ten próbował uratować mu życie przed lawiną. Jego powodem jest to, że niezależnie od tego, jest Królem i nie potrzebuje pomocy nikogo.
Jego porażka i konieczność pracy dla mężczyzny, który po raz pierwszy w jego życiu okazał mu litość, pomogły mu stracić dumny i arogancki charakter, stając się bardziej troskliwym i szanującym innym człowiekiem. Jest też człowiekiem, który wie, kiedy spłacić długi, które wie, że wini innym, na przykład gdy został uratowany od głodu, pracował w restauracji, która go uratowała, przez sześć miesięcy, aby pomóc im w każdym możliwy sposób i pomógł ich sklepowi stać się ogromnym sukcesem z kilkoma w łańcuchu pracy.
Bardzo mocno dba o swoją młodszą siostrę, mówiąc, że obarczył ją wieloma trudnościami. Dbaje też o swój lud, ponieważ powstrzymał ich przed walką i powstrzymał pułkownika Gaja przed samobójczym strzałem, uderzając pistolet z jego rąk słowami: „Znam twoją lojalność dobrze, zboczyłeś ze swojej drogi tylko dlatego, że nie byłem w kraju. Przebaczam Ci.” Nawet jeśli Jenazad próbował go zabić, Jihan żałował jego śmierci i stwierdził, że szanował go jako swojego mistrza i postać ojca, i wylał pojedynczą łzę nad jego śmiercią.