Okuda, Takiko

奧田多喜子

Kapłanka Genbu.
Takiko w świecie rzeczywistym

Spoiler

Takiko urodziła się 22 września 1906 roku w Tokio w Japonii. Wychowywała ją głównie matka, ponieważ ojciec był ciągle w podróży lub pracował nad swoimi pismami. Przed przeprowadzką z Tokio była bardzo popularna w szkole oraz znakomitą uczennicą, wybierano ją nawet na przewodniczącą klasy. Lubi wykonywać rzeczy z dużą starannością i jest bardzo biegła w posługiwaniu się naginatą (broń przypominającą włócznię). Jest raczej szczęśliwą i tolerancyjną osobą, ale są trzy rzeczy, których Takiko nie lubi: ośmiornica, grzmot i, na pierwszym miejscu z dużym odstępem: jej ojciec, ze względu na jego poważne zaniedbywanie rodziny, nawet gdy Yoshie umierała. Gdy jej matka, Yoshie, zachorowała na gruźlicę, lekarz o nazwisku mr. Oikawa próbował ją leczyć, ale przypadek był zbyt poważny, więc gdy Takiko miała 17 lat, przeprowadzili się do rodzinnego miasta jej matki, Morioki.
Po przeprowadzce Takiko miała pewne trudności z dopasowaniem się do szkoły tam i często kłóciła się z innymi uczniami, ale pozostała dobrą uczennicą i starała się być wesoła mimo pogarszającego się stanu zdrowia matki. Nauczyciele uważali ją za dobrą dziewczynę, jednak jej nowi koledzy z klasy byli do niej źli, ponieważ była dziewczyną z dużego miasta.
Tu, w Moiroce, Takiko spotyka Takao Oosugi, którego kochała od dzieciństwa (niestety jest on o dziesięć lat starszy i żonaty!). To tylko dodaje do rzeczy, których jej koledzy nie lubią w niej, i uważają ją za raczej "luźną".
Gdy Einosuke w końcu wraca do domu po dwuletniej nieobecności, szczęśliwa, że w końcu widzi go po raz ostatni, Yoshie umiera. W przypływie emocji Takiko próbowała rozszarpać książkę, nad którą jej ojciec pracował zamiast pomagać w opiece nad Yoshie. Takiko nie wiedziała, czym była ta książka, i w rezultacie pojawiła się w świecie Czworgu Bogów, gdzie miała stać się Genbu no Miko.
Takiko jest bardzo silna, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Jest inteligentna, dowcipna i lubi wiedzieć, na czym stoi. Jest też dumną młodą kobietą, która jest w pełni zdolna do obrony siebie i nie zamierza pozwalać żadnemu mężczyźnie na złe traktowanie, lekceważenie lub niedocenianie kobiet. Jest biegła w posługiwaniu się bronią i nie dba o normy społeczne. Z tego powodu nie ma kandydatów do małżeństwa (pomimo starań jej rodziny), ale naprawdę jej to nie przeszkadza, ponieważ nie chce się zamężem, zwłaszcza z mężczyzną, który oczekuje, że będzie zachowywać się "odpowiednio" i "delikatnie".
Jednakże jest to wszystko ma swoją wadę. Takiko jest dość samotna. Jest odcięta od ojca, matka zmarła, mężczyzna, którego kocha, nie może odwzajemnić jej uczuć, a w szkole nie ma bliskich przyjaciół. Więc mimo że jest bardzo mądra i bardzo silna, jest emocjonalnie słaba. Odgrywa to ważną rolę, gdy znajdzie się w Shi Jin Ten Chi Sho. Ma bardzo mało powiązań ze światem rzeczywistym (tym bardziej, że nie ma nawet matki, o którą mogłaby dbać), i dlatego akceptuje wyzwanie bycia Genbu no Miko.

Takiko jako Kapłanka Genbu
[spoiler]Gdy Takiko po raz pierwszy znajduje się we Wszechświecie Czworgu Bogów, jest przerażona i zdezorientowana, co pozwala nam zobaczyć jej siłę; walczy z czymkolwiek dla kogokolwiek, niezależnie od tego, kim lub czym jest. Po trochu chaosu i mimo pełnej świadomości zagrożeń i niebezpieczeństw, Takiko zgadza się stać Genbu no Miko. Chce bardziej niż cokolwiek innego wiedzieć, że jest potrzebna, a spełnienie przepowiedni jest właśnie tym, czego potrzebuje! Jednak jej ogólna motywacja pozostaje słaba. Jest Kapłanką dla kaprysów innych, a także w nadziei na wykorzystanie życzenia, aby wskrzesić swoją zmarłą matkę. Dopiero znacznie później powrót do domu pozwala jej ojcu przekonać ją, by nie próbować wskrzeszać zmarłych za pomocą mocy książki.
Początkowo jest niepewna swojej roli kapłanki. Mimo jej determinacji, groźby śmierci i całkowity chaos tego całego niejasnego procesu znajdowania wojowników sprawiają, że czuje się nieco nerwowo. Ta determinacja nie powstrzymuje jej jednak od wykonywania swoich obowiązków jako kapłanki. W rzeczywistości robi to wspaniale. Każdy z jej seishi miał jakąś ogromną emocjonalną barierę, która uniemożliwiała im dobrowolne dołączenie do niej; jednak za każdym razem podnosi się do wyzwania. Rozmawia z nimi, pociesza ich, akceptuje ich, a nawet walczy z nimi w niektórych przypadkach. Z biegiem czasu staje się bardziej pewna siebie i bardziej entuzjastyczna wobec swojej roli Kapłanki.
Jej zdolność do łączenia się ze swoimi seishi jest jedynym czynnikiem, który umożliwia tym ludziom zebranie się razem. Każdy Seishi ma wielki szacunek dla Takiko, więc choć grupa Genbu seishi wydaje się niezręczna (i pełna konfliktów), nie trwa to zbyt długo, zanim zaczną pracować jako zespół, mimo swoich różnic.
Uruki, spotykając Takiko, gdy była przykuta do filaru i miała zostać zjedzona przez potwory, początkowo jest pod wrażeniem i rozbawiony jej odwagą... lub głupotą. Nie wiedząc, kim jest, pomaga mu, a nawet po poznaniu jego zbrodni próbuje go chronić. Choć ich relacja jest dość burzliwa przez długi czas, nawet zakochują się w sobie. W sposób okrężny, nienawidzę-cię-odwal-się. Uruki staje się filarem wsparcia emocjonalnego, którego Takiko pragnęła. Pozwala jej walczyć własne bitwy, ale jest przy niej, gdy go potrzebuje.
Pierwsze spotkanie Tomite z Takiko polegało na tym, że wziął ją jako zakładniczkę, aby użyć jako przynęty. Bardzo urocze. Takiko od razu wbija mu zdrowy rozsądek w głowę dużym kijem, a jeszcze bardziej jego matka. Jako taki syn mami, Tomite jest pierwszym, który akceptuje Takiko jako kapłankę i pomaga jej w poszukiwaniu innych Seishi. To dzięki jego hojnej rodzinie Takiko może zrozumieć, że Kapłanka Genbu jest potrzebna, co sprawia, że akceptuje tę rolę na własnych warunkach.
Hatsui czuł się na tyle bezpiecznie w towarzystwie Takiko, by otworzyć się na świat po raz pierwszy od lat. Jest dla niego rodzajem postaci matki, a on wielce podziwia jej zdolność do bycia zarówno miłą, jak i silną. Ponieważ Takiko pozwoliła mu wyjść ponownie na świat, może być sobą i robić to, co kocha, i będzie ją śledzić do końca świata.
Namame jest bardzo trudny do osiągnięcia emocjonalnie. Biorąc pod uwagę, że jest skałą. Znowu Takiko musiała przetrwać pewne rozległe cierpienie fizyczne i emocjonalne, aby skłonić go do akceptacji. Podąża za nią być może w nadziei na posiadanie kogoś, z kim może porozmawiać, i zawsze jest przy niej, aby chronić ją przed krzywdą, gdy nikt inny nie może być obecny. Później w serialu jest w stanie "mówić