Dilgear

ディルギア

Dilgear był półbestią, półtrolem, który służył jako podwładny Zelgadissa Graywordsa oraz jego pradziadka, Rezo Czerwonego Kapłana.
W przeciwieństwie do Zolfa, Rodimusa i Noonsy, Dilgear był w walce prawdziwie brutalny, idąc nawet tak daleko, jak zabijanie swoich wrogów. Choć Dilgear podlegał rozkazom Zelgadissa, jego ostateczna lojalność należała do Rezo. W rezultacie Zelgadiss nie był zaskoczony, gdy półkrwiowiec odwrócił się przeciwko chimerze po tym, jak Zelgadiss zerwał relacje z Rezo po śmierci Noonsy. Podczas ich pierwszego spotkania Dilgear znalazł się w gorszej sytuacji i wycofał się. Podczas drugiej walki, gdy przybyli Zolf i Rodimus, Dilgear sądził, że został uratowany; jednak Rodimus stwierdził, że ich lojalność należy do Zelgadissa, a nie do Rezo. Krótko potem Zolf poważnie rani Dilgeara, a jego ostatnimi słowami były: „Tylko poczekaj, aż wrócę do życia!”.
Dzięki swoim półtrollim zdolnościom regeneracyjnym rzeczywiście powrócił, ale nigdy nie wymierzył zemsty. Nie mając dokąd pójść, błąkał się po Zephilii i stracił przytomność z głodu. Luna Inverse, która często karmiła bezdomne psy i koty, znalazła go i postanowiła go przygarnąć. Obudził się skrępowany łańcuchami w ogromnym psim budce w jej ogrodzie. Do jego przerażenia Luna zmieniła mu imię na Spot. Jednak czując wdzięczność za uratowanie mu życia, wyrobił sobie poczucie lojalności i pozostał jej pieszczochem. Niektórzy fani błędnie utożsamiali Dilgeara z bestialską formą Wielkiej Bestii Zelas Metallium. W rzeczywistości Zelas i Luna byłyby wrogami, ponieważ pierwszy jest mazoku, podczas gdy druga służy shinzoku.
W mangie Dilgear wyglądał inaczej niż w oryginalnych powieściach lub anime. Zamiast być jednym z podwładnych Zelgadissa i Rezo, był łowcą nagród wysłanym przez Eris Vrumugun, wraz z Rahanimu i Vrumugunem, aby zlikwidować Gourry’ego Gabrieva i Linę Inverse. Dziwnie, Dilgear zniknął krótko po swoim wprowadzeniu. Możliwe, że uciekł lub został po prostu zabity poza ekranem.