Bruce, Shan

ブルース・シャン

Niepokonani Bracia Pokémoni wykazują skrajną arogancję, twierdząc, że są sławni na całym świecie, i celują w osoby, które uważają za gorsze. Jednak za tą fasadą są jedynie małostkowymi oszustami, którzy polegają na podstępnych taktykach i ignorują przepisy. Na przykład mogą nakazać swoim Pokémonom udawanie niepełnosprawności, by zaatakować przeciwnika, gdy ten obniży czujność, nawet jeśli ten próbuje im pomóc. W innym przypadku, jeśli brat aktualnie walczący przegrywa, pozostali dwaj wypuszczą swoich Pokémonów, by przytłoczyć przeciwnika (lub przeciwników).
Bracia są tak zdeluzjowani i samouwielbieni, że naprawdę wierzą, iż nie oszukują, i będą twierdzić, że grali fair play, jeśli wskaże się ich nieprawidłowe zachowanie. Na przykład, gdy Misty oskarżyła ich o nielegalne wysłanie dwóch dodatkowych Tentacruelów, by zaatakować jej Corsolę w Cerulean Blues, Kim twierdził, że był to wyzwanie od Niepokonanych Braci Pokémonów jako grupy, ignorując regułę, że mecz powinien być rozgrywany jeden na jednego. Po tym, jak Nurse Joy zdyskwalifikowała ich za to naruszenie, zaprotestowali, upierając się, że wygrali „czysto i uczciwie”, co skłoniło ją do dodatkowego zakazu udziału we wszystkich oficjalnych meczach Pokémonów.
Bracia są w stanie do znacznego okrucieństwa, takiego jak rozkazanie swoim Tentacruelom atakowanie Gyaradosa Misty za pomocą Poison Sting, w celu wywarcia presji na Nurse Joy, by unieważniła ich ban i przyznała im zwycięstwo. To okrucieństwo nasiliło się, gdy Misty rzuciła się na ratunek Gyaradosowi; nie tylko nakazali Tentacruelom atakowanie Misty, ale też bawili się jej ryzykiem utonięcia. Ostatecznie okazali się tchórzami, gdy zrozumieli, że ich porażka jest nieunikniona; wpadli w panikę i próbowali poddać się w żałosny sposób, by zostać odtrąconym razem ze wszystkimi swoimi Pokémonami.