Arifureta Shokugyou de Sekai Saikyou Season 3
Arifureta: From Commonplace to World's Strongest Season 3
On his way to conquer a Great Labyrinth alongside his allies and former classmates, Hajime Nagumo is diverted by a tragedy involving his party member, Shea Haulia. After coming across a group of rabbitmen caught in an ambush, Nagumo discovers that members of Shea's Haulia Tribe have been kidnapped by soldiers of the Hoelscher Empire. To ease Shea's anxiety, as her father may be in mortal danger, Nagumo decides to head toward the empire to rescue the missing Haulias. Upon arriving at his destination, Hajime becomes entangled in political turmoil between the empire and the Heiligh Kingdom. While Princess Liliana S. B. Heiligh attempts to formalize an alliance with the empire to shield her weakened kingdom from demon attacks, the Haulia Tribe plots to assassinate Emperor Gahard D. Hoelscher to liberate all rabbitmen from the empire's threat. Determined to protect his allies at any cost, Hajime must disregard all political considerations and unleash his unstoppable power against anyone who might stand in his way.
SERIES DETAILS:
TRANSLATED BY:
Arifureta Shokugyou de Sekai Saikyou Season 3
Arifureta: From Commonplace to World's Strongest Season 3
SERIES DETAILS:
SERIES STATISTICS
WATCHING STATISTICS:
RATING DISTRIBUTION:
TRANSLATED BY:
Episodes
(16)Loading episodes…
Related series
(4)Characters, actors and production
(33)Gallery
(5)Reviews
Reviews are currently unavailable
























Naprawdę… to, że bohater jest otoczony przez kobiety, które go podziwiają, szanują i wspierają, nie oznacza od razu, że mamy do czynienia z haremówką z generatora fetyszy. Nie wszystko, co ma relacje damsko-męskie, to fanserwis. Czasem to po prostu... relacje międzyludzkie.
Może to wynika z tego, że część widzów nie miała realnego kontaktu z kobietami, więc każda scena z dekoltem albo z bliskością uruchamia im „alarm seksualizacji”. Ja sam od zawsze obracam się raczej wśród dziewczyn – i naprawdę, widziałem niejedno ciało i niejedną emocję. To nie powód, żeby tracić głowę.
Więc jeśli ktoś widzi „harem”, a nie widzi:
lojalności Yue,
oddania Kaori,
przemiany relacji z Shizuku,
albo niewinności relacji z Myu –
to może po prostu patrzy na anime jak przez Google Translate: filtrując przez własne potrzeby i braki, zamiast czytać, co autor naprawdę pokazuje.
Twój komentarz jest tak intensywny, że właściwie mógłby robić za alternatywny ending tej serii – szkoda tylko, że to ending własnego zrozumienia.
Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że Twoja krytyka – jakkolwiek emocjonalnie napisana – bardziej odsłania Twoje oczekiwania i frustracje, niż realne wady serii. I nie, nie zamierzam Cię obrażać, bo to nie potrzebne. Zamiast tego chcę Cię zaprosić do... zmiany perspektywy.
- Po pierwsze: Zanim coś nazwiesz "gównem" – zapytaj siebie: czy rozumiesz, czym to jest?
Arifureta to nie dramat psychologiczny, nie shounen typu Naruto, i nie realizm z Made in Abyss. To typowe power fantasy isekai – zbudowane w duchu wish fulfillment, przejaskrawienia, przesady i zabawy konwencją. Jeśli oczekujesz od tego realizmu – to tak, będzie głupie. Ale to trochę jak kupić Monster Trucka i narzekać, że nie jeździ po autostradzie jak Tesla.
Twoje porównania do Shield Hero są nietrafione – to zupełnie inne archetypy fabularne:
Shield Hero = odkupienie i społeczne napiętnowanie,
Arifureta = zemsta, alienacja, osobisty triumf.
Inna historia, inny cel, inny klimat. Nie musisz lubić – ale wypadałoby rozumieć.
- Po drugie: Nadmiar pogardy bywa oznaką projekcji.
Kiedy ktoś pisze:
„Anime dla ludzi z IQ rozwielitki”,
„Gimbaza daje 10/10”,
„Gówniany harem dla idiotów”...
…to przestaje być recenzją, a zaczyna być publicznym odreagowywaniem złości i potrzeby bycia mądrzejszym niż reszta. Ale wiesz, co jest jeszcze mądrzejsze? Umieć powiedzieć: „To nie dla mnie” – i zostawić to w spokoju.
Naprawdę, możesz nie lubić tego anime – masz pełne prawo. Ale czy musisz przy tym deptać tych, którzy je lubią? Bo wygląda to tak, jakbyś sam chciał udowodnić sobie, że jesteś „ponad to” – a to już nie jest siła. To kompleks, tylko przebrany w piętrowe epitety.
- Po trzecie: Wyśmiewasz konwencję, zamiast ją zrozumieć
Twój zarzut o tym, że Hajime buduje łódź podwodną, samochody, czy broń palną, brzmi jakbyś był zszokowany, że w fantasy są elementy... fantasy.
Ale przecież to świadoma przesada, nie przypadek:
Hajime to wynalazca – to jego klasa i kluczowy motyw (człowiek → technologiczny bóg),
Seria nie udaje realizmu – to stylizacja na szybką, efektowną przemianę, typową dla LN,
Przemiana psychologiczna? Tak – przerysowana, ale logicznie umocowana w doświadczeniu zdrady, samotności i traumy.
To nie są „dziury fabularne”. To celowy wybór twórczy.
- Po czwarte: Agresja nie zwiększa racji – tylko ją rozmywa.
Zauważ, że wielu ludzi odbiera Twoją wypowiedź nie jako recenzję, a atak – nie tylko na anime, ale i na jego widzów. Efekt? Odcinasz sobie szansę na sensowną dyskusję i zostajesz sam w monologu, który ma przekonać... kogo?
Prawdziwie inteligentna krytyka to taka, która daje przestrzeń innym do zrozumienia, a nie do obrony. A na razie – zmuszasz do obrony nawet tych, którzy się z Tobą częściowo zgadzają.
- Podsumowując:
Nie musisz zmieniać zdania o Arifurecie. Ale może warto zmienić sposób, w jaki je wyrażasz. Bo w tym momencie nie bronisz standardów – tylko własnych ran, które nie pochodzą z anime, tylko z oczekiwań, które sobie sam nałożyłeś.
Jeśli miałeś nadzieję na coś głębokiego, realistycznego i dramatycznego – to może sięgnij po Re:Zero, Grimgar, Ergo Proxy albo Texhnolyze. A Arifureta... to tylko jeden z wielu bajkowych światów, który po prostu nie musi być dla każdego.
I to też jest OK.
Edit: Patrząc na Twój profil – jesteśmy z tego samego rocznika.
Tym bardziej dziwi mnie używanie określeń typu gimbaza oraz tak silnie emocjonalne podejście do tytułów. W naszym wieku, mając już pewien bagaż doświadczeń, powinniśmy rozumieć zarówno konwencję anime, jak i to, kto dziś je ogląda. A jeśli już chcemy krytykować – róbmy to dojrzale, nie przez wyśmiewanie widzów czy twórców.
Nie po to się dojrzewa, żeby mówić głośniej — tylko żeby mówić mądrzej.
Jeśli kiedyś obejrzysz Arifuretę raz jeszcze — nie jako rozczarowany widz, ale jako obserwator procesu przemiany człowieka — to może dostrzeżesz, że to anime nie próbuje być idealne.
Próbuje być surowe, osobiste, czasem nawet niewygodne. I może właśnie dlatego — nie jest aż tak złe, jak Ci się wydaje.
Krótko podsumowując, jest to żałosny paździerz dla którego grupą docelową odbiorców są ludzie z IQ rozwielitki, do tego robiony po taniości! Bieda wersja Rising of a Shield Hero dla bardzo ubogich. 2/10 to jest i tak łaskawa ocena dla tego gówna.
A bardziej szczegółowo:
- wyjątkowo irytujący główny bohater, który już w pierwszym odcinku momentalnie z cioty zamienia się w super twardziela-cwaniaka, który ma wszystko i wszystkich w dupie, bo jest tak "zajebisty", że nikogo nie potrzebuje. Kompletna przemiana nie tylko wyglądu, ale też osobowości o 180 stopni w 5 minut. Oczywiście każdego przeciwnika rozwala z zamkniętymi oczami, bo jakżeby inaczej. Jest przy tym tak edgy, że to już nie edgelord, a edgeking. Na sam jego widok trzeba rozchodzić żenadę.
- robienie frajerów i łajz z innych męskich postaci oraz przydupasek z kobiecych tylko po to, żeby wywindować tego palanta.
- żałosny humor, który niemal za każdym razem polega na tym, że laski-kretynki się o niego zabijają, lub ewentualnie on którąś traktuje jak szmatę. Przy czym w zasadzie prawie każda kobieta w anime w którymś momencie się w nim zakochuje.
- tona debilizmów jak to, że skretyniały otaku, który jedyne co w życiu robił to czytał debilne mangi i light novels i generalnie nic o świecie nie wie nagle potrafi nie tylko zrobić za pomocą magii różnego rodzaju broń palną, ale też wyrzutnie rakiet kierowanych, samochód, a nawet zaawansowaną łódź podwodną i latającą fortecę jak z filmów Marvela !!! Tak głupiego anime jeszcze chyba nie oglądałem. Można by tym obdzielić 10 innych tytułów i nadal głupota wylewała by się z ekranu. Ogólnie widać, że grupą docelową byli totalni idioci bez pojęcia o niczym, którym wydaje się, że nie tylko działko gatlinga, ale i łódź podwódną można zmontować sobie w garażu.
- badziewne i nudne walki, pomimo tego, że to przecież bitewne anime.
- o fabule nie ma co pisać, bo praktycznie nie istnieje. Generalnie to jest od jednego głupiego questu do następnego.
- wizualnie to jest bieda z nędzą: absolutnie tragiczne CGI - chyba najgorsze jakie widziałem, a jest go tu niestety pełno (w każdej walce i nie tylko). Od patrzenia na to bolą oczy. Dopiero w 2 sezonie minimalnie się to poprawia, ale nadal jest kiepskie. Kiepska jest też kreska postaci, które wyglądają jakby były narysowane w Paincie - niby proporcje i linie są OK, ale jest to bardzo prosty rysunek. Do tego kretyńskie kostiumy i ogólnie wygląd postaci. Jedynie kreska teł co najwyżej przeciętna.
- wyjątkowo badziewa muzyka - szczególnie w pierwszym sezonie, gdzie po prostu te kretyńskie melodyjki jak z Kaczora Donalda (tylko dużo gorsze) wzbudzają zażenowanie.
- całe to anime to zwykły, gówniany harem z masą żałosnych postaci i scen. Wszystko to było już wałkowane milion razy w tysiącu innych anime. Nie ma tu nawet grama oryginalności i twórcy nawet nie próbują zrobić czegoś inaczej czy lepiej - po prostu kopiuj-wklej wątków z innych produkcji.
W zasadzie brak jakichkolwiek plusów, może poza postaciami Myu (swoją drogą OVA z nią lepiej się ogląda niż wszystkie sezony tego czegoś razem wzięte) i Shizuku, które jako jedyne da się polubić (niestety postać Shizuku na koniec też spieprzyli). Do pewnego stopnia da się też polubić nauczycielkę, ale jej postać spieprzyli już w pierwszym sezonie i kompletnie dobili w drugim (następna zakochana - masakra!).
Przez pierwszych 5-6 odcinków czekałem, aż coś się poprawi i zrobi się to ciekawsze i bliższe poziomowi Rising of a Shield Hero, ale się nie doczekałem - z każdym odcinkiem było tylko gorzej. Generalnie przemęczyłem to na siłę, bo mam niestety nawyk kończenia tego co zacząłem (do tego dochodzi psychologia inwestycji po obejrzeniu połowy sezonu), ale to naprawdę było bolesne doświadczenie. Szczególnie pierwszy i drugi sezon, przy trzecim chyba byłem już przyzwyczajony i jechałem na autopilocie z połową mózgu wyłączoną. Plus muzyka nie dobijała aż tak bardzo, jak w pierwszym.
Oczywiście gimbaza daje 9 i 10-tki i jeszcze piszą, że "wiele ciekawych wątków i oryginalna przemiana bohatera" - ręce opadają. Ale cóż, to oni są grupą docelową tego badziewia, który jest dostosowany do ich poziomu. I jak tu się kierować ocenami na tym portalu, skoro 95% fanów anime ma IQ 25, a wystawiać oceny mogą tak jak normalni ludzie?
Zaczęło się to nudne robić ale nadal za kontynuację ducha serii należy się wysoka ocena.
Jak zaczęli testy to już psychologia i ogrom dialogów.
Super teksty bez owijania w bawełnę .
Historia każdego bohatera .
Ciężka atmosfera .
"Fabuła jest niespójna" – Nie, nie jest. Po prostu trzeba oglądać uważnie, bo wszystko ma swoje miejsce i logiczne powiązania. Jeśli ktoś ma wrażenie chaosu, to może po prostu nie śledził dokładnie wydarzeń.
"Jakość animacji jest słaba" – Większość scen wygląda naprawdę dobrze. Oczywiście zdarzyły się pojedyncze momenty z budżetowymi statycznymi postaciami, ale były rzadkie i nie wpływały na ogólną jakość.
"Ton się zmienił, teraz to komedia" – Seria nie stała się komedią, po prostu bohater przeszedł ewolucję. Hajime nie jest już bezradnym chłopakiem walczącym o przetrwanie, tylko niezwykle potężnym wojownikiem. Nic dziwnego, że teraz może pozwolić sobie na luz w walce. W prawdziwym życiu też mamy momenty dramatyczne i te szczęśliwe – nie rozumiem, czemu niektórzy widzowie nie potrafią tego zaakceptować.
"Adaptacja light novel jest kiepska" – Nie czytałem LN, więc się nie wypowiem, ale jako anime seria trzyma się spójnej narracji i nie sprawia wrażenia pourywanej czy źle skonstruowanej.
Spadek między pierwszy a trzecim sezonem jest ogromny
Dramat